2010-A Forest Of Stars-Opportunistic Thieves Of Spring

Οι Βρετανοί ως πραγματικοί Gentleman που είναι δεν μας άφησαν να περιμένουμε πολύ μετά το απρόσμενα καλό ντεμπούτο The Corpse Of  Rebirth του 2008. Καλλιτεχνικά έκαναν ένα νέο βήμα εισάγοντας μια νέα φιλοσοφία στον τρόπο της δημιουργίας τους και δεν αναφέρομαι μόνο στο μουσικό κομμάτι αλλά και στο αισθητικό/εικαστικό (http://www.aforestofstars.co.uk/). Αυτή η φιλοσοφία εστιάζεται και στην μουσική παράσταση που σκηνοθετούν αλλά κυρίως στον πρωταγωνιστή της, που δεν είναι άλλος από την  έκφραση του δημιουργού και τους τρόπους που φτάνει ως εκεί. Οι συνθέσεις είναι μεγάλες και σπονδυλωτές με αργή αλλά σταδιακή εκδήλωση του περιεχομένου τους, θα τις χαρακτήριζα απαιτητικές της προσοχής του ακροατή αλλά και απίστευτα δοτικές σε συναισθήματα. Έχω όμως την αίσθηση ότι ο πραγματικά ενδιαφερόμενος ακροατής θέλει να εντρυφήσει και όχι να καταναλώσει, θέλει να γίνει εραστής και όχι φίλος και πάνω απ’ όλα τον κερδίζει το συναίσθημα που εκδηλώνεται μουσικά και εκεί το «δάσος των αστεριών» αποκαλύπτει τον εαυτό του, έναν αισθαντικό εαυτό αληθινό και πηγαίο.

Στο Opportunistic Thieves Of Spring μπορείτε να εντοπίσετε black metal γαρνιρισμένο με την μελαγχολία του βιολιού αλλά κυρίως με μια εκτεταμένη ambient «φιλοσοφία» στην ανάπτυξη των συνθέσεων. Αυτή η φιλοσοφία θα εμφανισθεί μέσα από πολλούς και διαφορετικούς τρόπους αλλά με έναν και μόνο στόχο, να ταξιδέψει τον ακροατή σε μια ψυχεδελική εμπειρία. Ο βασικός κανόνας της οπτικής τους ξεκινά από την εμφάνιση ήχων και τελειώνει με την σταδιακή ενοποίησή τους. Μέσα στην γεμάτη καπνούς ατμόσφαιρα την κρίσιμη στιγμή έρχεται σαν αχνός επισκέπτης εκείνο το black metal του άκρατου rhythm section που δεν έχει τίποτε κρυφό και δεν κουβαλά δωράκια, θα καταφέρει όμως με σχετική ευκολία να μεταλλάξει την οπτική του ακροατή. Στον μοτίβο των ήχων ο ρόλος του βιολιού είναι ζωντανός αλλά δεν έχει λάβει πρωταγωνιστικό ρόλο, ο συνδυασμός του με το black metal κάνει το σύνολο πιο έντονο και διαπεραστικό. Αν η μπάντα αυτοχαρακτηρίζει την μουσική της σαν ένα κράμα Black Metal & Psychedelic & Progressive δεν έχω καμιά αντίρρηση αλλά θα προσέθετα πως σαν άκουσμα είναι εύπεπτο ν’ απορροφηθεί από άλλα ακροατήρια.

Αν πρέπει να μπούμε σε αρνητικά σημεία, θα έλεγα πως δεν είμαι ικανοποιημένος από την παραγωγή ακόμα και αν είναι έτσι φτιαγμένη από άποψη. Τέλος να πω ότι βλέπω με ικανοποίηση την εξέλιξή τους αλλά μάλλον περιμένω ακόμη περισσότερα μιας και η μουσική προοδευτικότητα για να θεωρηθεί προοδευτικότητα πρέπει πάντα να κάνει βήματα προόδου, αν δηλαδή γίνει ένα βήμα και έπειτα αναπαραχθεί το ίδιο βήμα δοσμένο διαφορετικά τότε δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα νέο βήμα αλλά σαν το παλαιό νέο βήμα δοσμένο με νέο τρόπο.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: