2010-Countess-Burning Scripture

Φαντάζομαι μια τυπική μέρα στο Leiden της Ολλανδίας. Στους δρόμους επικρατεί ησυχία, τα ποδήλατα μας προσπερνούν κάνοντας αυτό τον ήρεμο φτερουγιστό θόρυβο ενώ εμείς περπατάμε αμέριμνα σε μια πλακόστρωτη πλατεία. Σε μια στιγμή βλέπουμε από την γωνία να ξεπροβάλει στον δρόμο μας μια ψιλόλιγνη φυσιογνωμία. Μαντέψατε πολύ σωστά είναι ο μαυρομέταλλος αδελφός Orlok που φοράει μπλουζάκι Bathory, Asics Tiger μποτάκι και κρατά μια μπύρα στο χέρι ενώ είναι ακόμα μεσημέρι.

Τα χρόνια πέρασαν και οι περισσότεροι από τους παλαιούς blackmetallers είναι ακόμη κοντά μας έχοντας παραμείνει σταθεροί, τυπικοί και πάνω απ’ όλα δεν έσπασαν ποτέ τα στεγανά όρια του Cult που εξέφραζαν. Αντίθετα μάλιστα είναι ακόμα εκεί χωρίς να νοιάζονται για όσα άλλα όμορφα συμβαίνουν στην μουσική που δημιούργησαν ανεμίζοντας την σημαία της true οπτικής με όση ζωντάνια τους επέμεινε. Το αστείο με τον Ολλανδό είναι πως στις μέρες μας ένα ολόκληρο παρεάκι από μπάντες του έκλεψε το λογοπαίγνιο, οι Countess έπαιζαν από το 1993 Orthodox Black Metal, μια έκφραση που σκέφτηκαν και χρησιμοποίησαν πρώτοι. Αν κάνετε μια επίσκεψη στο site της μπάντας (http://www.barbarianwrath.org/Countess/) θα δείτε και θα διαβάσετε διάφορα. Όλα όμως έσβησαν κάπου στα late 90’s μιας και η μπάντα δεν είχε σταθερή σύνθεση οπότε ο Orlok σταματά να παίζει live. Οι φωτογραφίες λοιπόν σταματούν το 1997,  μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε πως στις κυκλοφορίες από εκεί και πέρα πολλά πράγματα έμειναν στάσιμα τόσο μουσικά όσο και σε αισθητικό επίπεδο.

Πέρασαν λοιπόν 18 ολόκληρα χρόνια από το Demo της μπάντας και φέτος ο Ολλανδός ετοίμασε το 12 Full-length. Στο Burning Scripture θα βρείτε γνωστές μεθόδους και τακτικές μέσα από τις οποίες έχετε αγαπήσει ή αντιπαθήσει τους Countess. Αυτά δεν είναι άλλα από τα riff που επαναλαμβάνονται και όσο τα χρόνια περνούν είναι πιο κοντά στο κλασσικό Heavy Metal, έπειτα τα cult φωνητικά «βραχνής γριάς χωρίς μασέλα» και το φοβερό πληκτράκι που συχνά πυκνά θέλει να δώσει μια ατμόσφαιρα επικής και ιστορικής εποχής μα δεν το πετυχαίνει και ακριβώς. Μπορείτε να γελάσετε με την διασκευή στο Thor των Manowar (αυτό το παλικάρι πάντα έκανε άστοχες επιλογές στις διασκευές του) και να φτάσετε στα όρια του αυτοτραυματισμού με την ληστεία στο Οne Rode To Asa Bay που γίνετε στο Blood Of Our Gods, εκεί θα βρείτε την εισαγωγή του κομματιού των Bathrory παιγμένη με το παραπάνο πληκτράκι.

Τώρα θα περιμένετε συμπέρασμα με υποτιμητικά σχόλια αλλά ψέματα δεν μπορώ να πω μιας και κάποιες φορές συμπάσχω με τέτοια δημιουργήματα. Δεν ξέρω αν λάτρεψα την γραφικότητα ή μπορεί να θαυμάζω την ξεροκεφαλιά των παλαιών ακόμα και αν η ποιότητα των δημιουργημάτων φτάνει σε χαμηλά επίπεδα. Ξέρω όμως ότι αν βάλω να παίξει αυτό το album, θα πωρωθώ σε διάφορες στιγμές και αυτό μου αρκεί. Αν είστε λοιπόν της συνομοταξίας αυτής, ακούστε στο repeat την κομματάρα The Mad Pharaoh, κάντε σε σταμπαδικο unofficial μπλουζάκι το κάκιστο αυτό εξώφυλλο, αγοράστε ένα ζευγάρι Asics Tiger και τα λέμε από κοντά. Όπως πάντα το CD κόπηκε σε limited 666 hand-numbered copies, όχι παίζουμε.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: