2010-Moon-Caduceus Chalice

Ο Miasmyr λοιπόν, μιας και εδω έχουμε μια ακόμα σόλο μπάντα, δημιουργεί μουσική από το 2008 και έχει 2 αξιόλογα ep και ένα Demo στο ενεργητικό του. Φέτος ήρθε η ώρα να κάνει το δικό του ντεμπούτο με το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ. Ας αρχίσουμε όμως την ανάλυση με μια ιδιαιτερότητα η οποία ονομάζεται «κασετικός ήχος». Μην πάει ο νους σας βέβαια σε μονοφωνικά demo των early 90’s μιας και είναι πολύ καλό το επίπεδο του. Όπως και να το κάνουμε όμως η κασέτα φέρει χαρακτηριστικά όπως το φύσημα ή την παραγωγή που καθιστά το σύνολο χαοτικό δίχως καλούπια τα οποία διαμορφώνουν την φυσιογνωμία του album. Αυτή η ιδιαιτερότητα ξέρω ότι ξενίζει και θα έχουμε αποχωρήσεις επίδοξων ακροατών αλλά το συγκεκριμένο είδος νιώθω ότι έτσι πρέπει να αποδίδεται μιας και δεν έχει σκοπό την ολοκληρωτική αποκάλυψη αλλά την μερική ευαισθητοποίηση και μια τάση να φανεί σαν χαλασμένο, σαθρό και νικημένο.

Για όσους αυτό ξεπεραστεί θα έρθουν σε επαφή με το καλοκαίρι σε ένα άλλο επίπεδο, μιας και οι Moon παντρεύουν το «τζιτζίκιστο» black metal με τον ήχο του τριζονιού (μεταφορικά) στις Ambient/Bm πινελιές τους. Σαν σύνολο μπορεί να θυμίσει Xasthur & Darkspace αλλά και Velvet Cacoon ή ακόμα και το υποείδος του Depressive black metal στον τρόπο που ηχεί συνολικά. Δεν είμαι σίγουρος αν η ταμπέλα Landscape Black Metal είναι ικανή να τους περιγράψει, ίσως όμως είναι η μόνη που μπορεί να συμπεριλάβει πέρα από την δημιουργία μιας μεμονωμένης εικόνας και την βαθμιαία κατανόησή του περιεχομένου της. Δοκιμασία σαν τις συμπληγάδες πέτρες όλο αυτό για τον αμύητο, λαχταριστό όσο τίποτε άλλο για τον οπαδό με προϋπηρεσία. Οι Moon λειτουργούν στα θέματα τεχνικής και δομής όπως και το μεγαλύτερο μέρος του black metal στην εποχή μας, δηλαδή με πλήρη αδιαφορία να συναγωνιστούν ο ένας τον άλλο σε riff και συνθέσεις. Τα τύμπανα είναι βαλτωμένα στην ηχητική άβυσσο και ο ήχος τους θα φανεί περισσότερο σαν παφλασμός παρά σαν το στερεότυπο του τυπικού rhythm section. τα φωνητικά από την άλλη είναι κραυγές αγωνίας εναρμονισμένες τόσο με το σύνολο που μπορεί να λειτουργούν ακόμη και ως riff που πλανιούνται στο άπειρο.

Συνθετικά οι Moon έχουν ως στόχο τον εγκλεισμό του ακροατή σε μια κατάσταση που είναι βιωματική και παράγει αποτελέσματα. Με την προϋπόθεση ότι ο τελευταίος θα καθαρίσει αυτιά και μυαλό προσπαθώντας να βρει μέσα του τον απαλλαγμένο και ελεύθερο εαυτό του και να μαθητεύσει κάτω από τις λιγόλογες πλην αξιοσημείωτες συμβουλές του. Μπορείτε πέρα από το σύνολο να δώσετε έξτρα χρόνο στο τιτάνιο Chalice ένα αργόσυρτο έπος και ορισμό του Ambient Black Metal. Σε αυτό το σημείο να πω ότι συμφωνώ απόλυτα με τον Khaos(=επικός bm ανταποκριτής πολύ γνωστού Blog) ο οποίος αναφέρει «the final song alone makes this worth the purchase, recommended!» βέβαια αυτός το recommended το έχει καραμέλα αλλά εδώ μας λέει την αλήθεια. Μια έξτρα προσοχή και στο Monastery (τυχαίο? δε νομίζω) με αυτή την γλυκιά αύρα του ικανή να μαρμαρώσει την αστική παράνοια και να μεταφέρει τον ακροατή σε αλλοτινές σφαίρες συνείδησης.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: