2010-Winterblut-Von Den Pflichten Schönes Zu Vernichten

Οι Winterblut είναι ένα solo project από τα mid 90′s, ενός τίμιου sessionά με τ’ όνομα L’Hiver. Η μουσική του ζει χωρίς μεγάλη αποδοχή σε μια αραχνιασμένη και βρώμικη γωνία γεμάτη άγνωστες μορφές παρασιτικής ζωής εδώ και δεκατέσσερα χρόνια. Η επαφή μου μαζί τους είναι σπασμωδική μιας και έχω ακούσει σοβαρά μόνο το Das Aas aller Dinge {που έβγαλε η End All Life με εξώφυλλο του Wrest (Leviathan)} album του 2007 που ήταν και μια από τις πιο αψυχολόγητες αγορές που έκανα τα τελευταία χρόνια. Συνολικά είχα εντοπίσει μια Furze-ική λογική δοσμένη με τρόπο που μπορείς να εναρμονιστείς σχετικά εύκολα.

Στην φετινή προσπάθεια με τον μακρόσυρτο τίτλο Von Den Pflichten Schönes Zu Vernichten ο Γερμανός δεν αλλάζει πολλά πράγματα στην σύνθεση και την δομή. Τα κομμάτια είναι σχετικά μεγάλα σε διάρκεια με κοινό παρανομαστή το ράθυμο/τεμπέλικο rhythm section, μέσα στο οποίο το μπάσο και τα τύμπανα τζαμάρουν. Γύρω από αυτό υπάρχουν φωνητικά με low tempo άρθρωση και μονότονες κιθάρες που τραβούν τα riff δίνοντας τους μια τυπική τρέλα. Παρατηρώ πως η συνθετική μοναξιά στις solo μπάντες δίνει πόντους σε μυστήριες ατμόσφαιρες αλλά παράλληλα μπορεί να κουράσει λίγο εκτελεστικά. Αυτό συμβαίνει αρχικά γιατί ο συνθέτης είναι κύριος του εαυτού του και μπορεί να κάνει αυτό που γουστάρει πραγματικά. Οπότε θ’ απλώσει όσο θέλει την ανάπτυξη δίνοντας χώρο σε όργανα που προτιμά και δεν υπάρχει και λόγος να δικαιολογηθεί σε κανέναν για κάθε εκφραστικό παραλογισμό που θα εφαρμόσει με την φωνή του. Παράλληλα όμως δεν μπορεί να βρει πολλές διεξόδους στα τυπικά σημεία με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνετε. Είναι περιττό να πούμε ότι και εδώ έχουμε την επιρροή των Furze εκτεταμένη αλλά εντάξει ο L’Hiver δεν είναι τόσο χαζεμένος όσο είναι ο Woe J. Reaper. Θα βάλω και bonus ένα πόντο γιατί το σύνολο έχει μια αυτόνομη ζωή (έστω και παρασιτική) αποφεύγοντας την τυπικούρα της Γερμανίλας.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: