2010-Thrall-Away From The Haunts Of Men

Οι Thrall κατάγονται από την Τασμανία, ξέρετε εκείνο το μικρό νησάκι κάτω από την Αυστραλία, δηλαδή ένα από τα τελευταία μέρη στην γη που θα περίμενα ότι θα μας απασχολήσει με μια black metal μπάντα. Στις μέρες μας βέβαια έχει ξεπεραστεί η καταγωγή και μετρά περισσότερο η δουλειά και η αφοσίωση, το πρώτο το έχουν με το παραπάνω, το δεύτερο θα το δείξει ο χρόνος. Ύστερα από μια σχετική αφομοίωση του υλικού τους θα έλεγα πως δεν είναι εύπεπτοι, μάλιστα με το πέρασμα του χρόνου μπορείς να βρεις λεπτομέρειες που δεν είχες προσέξει ως εκείνη την χρονική στιγμή. Είναι μια νέα μπάντα από αυτές που σπάνια συναντάμε, κυρίως γιατί έχει ενσωματώσει πολλά και διαφορετικά στοιχεία από διαφορετικές χρονικές περιόδους του είδους, κάνοντας μια πολύ σοβαρή συνθετική ενοποίηση ενώ παράλληλα αναπτύσσει αργά αλλά σταθερά μια προσωπικότητα που πολύ σύντομα θα είναι ικανή να τα εφαρμόσει και άλλα σχέδια.

Στα πρώτα κομμάτια μέχρι και το Heliophobia οι συνθέσεις είναι μεγάλες και σχετικά τυπικές. Από το κορυφαίο Torrent Of Death και μέχρι το τέλος τα πράγματα βελτιώνονται αισθητά μιας και αρχίζουν να εμπλουτίζουν τις δομές με πιο ατμοσφαιρικά μέρη κερδίζοντας το ενδιαφέρον του ακροατή. Τα φωνητικά του Tom Void μοιάζουν με τον Magus Wampyr Daoloth των Necromantia, έχει αυτή την χαρακτηριστική σχισμένη χροιά που μοιάζει να προκαλεί μόνιμη βλάβη στις φωνητικές του χορδές. Το rhythm section σε ολόκληρο το album είναι τυπικό αλλά μου αρέσει ο ήχος στα τύμπανα και στα δυο πρώτα κομμάτια το μπάσο έχει κάτι από τον τρόπο του Skoll (εδώ μπορεί και να υπερβάλω). Στο Enormous Night υπάρχει η λογική των Leviathan ή αν θέλετε μια συγγένεια μαζί τους, το Ranks Webs είναι low tempo σε Doom αισθητική, ενώ το Black Hearts… Burn! είναι τίγκα Necromantia μέχρι και στο heavy metal πέρασμά του. Το ενδιαφέρον αυτό ντεμπούτο κλείνει ένα τεταμένο και περιεκτικό Robe Of Flesh με το συναισθηματικά μελωδικό του φινάλε.

Όπως και να έχει εδώ έχουμε μια πολύ ενθαρρυντική προσπάθεια και μια ελπίδα για κάτι ακόμα καλύτερο στο μέλλον, όποια μεμπτά ζητήματα και αν ανακαλύψει ο ακροατής θα χαθούν κατά την διάρκεια που θα αφουγκραστεί το σύνολο, σίγουρα όμως τόσο συνθετικά όσο και στην ατμόσφαιρα μπορούν να φτάσουν σε καλύτερα αποτελέσματα.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: