2010-In Lingua Mortua-Salon Des Refusés

Ο Trondr Nefas (Urgehal, Beastcraft, Angst Skvadron και μερικά ακόμα σε πιο χαλαρή φάση) με μια παρέα φίλων του Νορβηγών οι οποίοι είναι λιγότερο γνωστοί από αυτόν (φανταστείτε δηλαδή) δημιουργούν ένα project πριν αρκετά χρόνια αλλά ουσιαστικά το δραστηριοποιούν το 2007 με το Bellowing Sea Racked by Tempest. Φέτος έκαναν το επόμενο βήμα τους με αυτοπεποίθηση μεγαλόπνοο σχέδιο για να μπουν γερά στην αγορά. Στην παρακάτω λίστα θα βρείτε τα εμπορικά ή guest starιλίκια επικών διαστάσεων: Jørgen Munkeby (Shining) on sax and bass clarinet, Niklas Kvarforth (Shining) and Thebon (Keep of Kalessin) on vocals, Ketil Einarsen (Jaga Jazzist) on flute, plus tons of various guitarists; Jacob Holm-Lupo (White Willow), Thomas Myrvold (Beastcraft), Hallvard Wennersberg Hagen (Xploding Plastix, Kvist), Geir Marius Bergom Halleland (Thunderbolt) and many more.

Σε δεύτερο επίπεδο στο Salon Des Refusés θα συναντήσετε μια εκφραστική πολυπλοκότητα η οποία είναι αρκετά εύπεπτη σε δομή και δεν θα σας δυσκολέψει. Οι συνθέσεις δεν σπάνε τα εμπορικά κλισέ και αυτό λαμβάνει πλην σε πρωτοπορία αλλά συν για το κοινό που θέλει μάσημα της μπουκιάς πριν την φάει. Σε τρίτο πλάνο θα διακρίνετε έναν αξιοπρεπή πλουραλισμό ο οποίος δεν ντροπιάζει κανένα είδος μουσικής απ’ όσα αναμοχλεύει (πιστέψτε με εδώ μέσα έχει αρκετά πράγματα) και πάνω απ’ όλα δεν σακατεύει το black metal part, θα έλεγα μάλιστα ακόμα ότι εμπεριέχει περισσότερο από όσο περίμενα. Τέταρτον έδωσαν στις προσωπικότητες που ήρθαν για τα φωνητικά την δυνατότητα έκφρασης του εαυτού τους (λες και μπορούσαν να κάνουν αλλιώς). Νίκησε 30 πόντους διαφορά ο Kvarforth τον Thebon ο οποίος έχει γίνει σκατένια εμπορικός σχεδόν Shagrath-ικός, Eurovision Black Metal και γαμώ την Lena (φετινή αντιπαθητική νικήτρια). Πέμπτον και δυσκολότερο τα συναισθήματα, εδώ μπλέκει το γλυκό. Από την μια πλευρά κάτι συμβαίνει που μπορεί να σε ταξιδέψει, ας πούμε ότι υπάρχει ένα εντυπωσιακό διαστημόπλοιο αλλά από την άλλη αυτή η complex metal προσδοκία και ουχί progressive λειτουργεί σα να έκλεψε κάποιος την κηροζίνη του. Το μυαλό τους είναι δηλαδή στραμμένο στην δομή και την δύναμη και λιγότερο στο ταξίδεμα και την συναισθηματική εκπομπή.

Τέλος μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι κάθε προσπάθεια που θα γίνει είτε έχει είδη γίνει, στην οποία πρωταγωνιστής είναι ένας blackmeteller που πάντα ήξερε μουσική αλλά έπαιζε ξυλίκι και τεσπά μετά την μαυρομεταλλική του «καταξίωση» ήρθε η ώρα να μας παρουσιάσει τον prog εαυτό του και να παντρέψει το black metal με την jazz, καλό θα είναι να κρατάμε πολύ μικρό καλάθι… καλάθι χούφτας, γιατί εντάξει η υπερβολή έχει και τα όριά της.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: