2010-Arckanum-Sviga Læ

Είμαι οπαδός της cult έκφρασης του Black Metal ειδικά αν αυτή εμφανίζει μια συναισθηματική τάση που είναι ικανή να ξυπνήσει μέσα μου κάτι που κοιμόταν βαθιά. Τα πρότερα χρόνια δεν καταλάβαινα τίποτε, πλέον νιώθω ότι ταυτίζομαι σε τέτοιο σημείο με τον Shamaatae που θέλω αύριο το πρωί να φορέσω την κάπα με την κουκούλα/μάσκα ν’ αρπάξω το τσεκούρι και να πάω στην δουλειά. Ο Σουηδός έριξε μια γερή απομόνωση για δέκα χρόνια φτιάχνοντας μονό 7 ίντσα και split αραιά και που, για να επιστρέψει με ολοκληρωμένη δουλειά στα late zeros μετά την γενικότερη αναβάθμιση του είδους. Το 2008 με το Antikosmos έβαλε μια νέα βάση και πέρσι με το ÞÞÞÞÞÞÞÞÞÞÞ σφράγισε την παραμονή του στην χώρα του μαύρου μετάλλου για τα καλά. Μιλάμε βέβαια για μια μπάντα που θα έπρεπε να έχει λάβει πράσινη κάρτα παραμονής από το 1995 όταν και κυκλοφόρησε το Fran Marder (πάντα θα θυμάμαι το κομμάτι Svinna με τον κούκο στην εισαγωγή).

Η φετινή τρίτη κατά συρροή προσπάθεια δεν κρύβει μυστικά αλλά δεν θα πέσει σε κανένα σημείο και σε ποιότητα. Η Βάση της δημιουργίας για κάθε σύνθεση του Johan Lahger είναι το ασταμάτητο riffing, μια διαδικασία στην οποία η μελωδία επαναλαμβάνεται αδιάκοπα και μοιάζει σα να κολυμπά στο άπειρο ή αλλάζει και πήδα ορμητικά από την μια στην άλλη. Υπάρχει μια έντονη επιμεταλλωμένη black metal αισθητική αλλά ο Σουηδός είναι τόσο προσεκτικός που το Sviga Læ βγάζει όλη την Heavy δομή σε μια πώρωση που κάθε blackmetaller θα γουστάρει. Η ατμόσφαιρα εμπεριέχει αναθυμιάσεις του ένδοξου παρελθόντος και δεν θα αφήσει στο πέρασμα της ανέγγιχτο ακροατή, εάν βέβαια γνωρίζει εκείνα τα συναισθήματα.

Τα φωνητικά έχουν πάθος και τσαγανό (πάντα έλεγα ότι για κάποιον λόγο μου μοιάζουν ψευδά) στο Goðin Eru Blekkt όμως θα κάνει εξαίρεση δοκιμάζοντας και άλλο ρόλο. Ξεχώρισα περισσότερο τα In Følva Felr και Gramr Girnisk (άνετα το καλύτερο και ενδεικτικό του συνόλου) όπως και το Røk που κλείνει εν μέσω μελωδικής ακουστικής κιθάρας το album όπως πρέπει για να πέσει η ένταση σε ένα φλογερό πόνημα σαν το φετινό.

Σχετικά με το concept βρήκα μια σημείωση στο metal archives που αναφέρει: «The album is a dedication to Surtr Giant and Ruler of the world of flames Múspellzheimr, and Loki the Flaming Giant and Archenemy of the worlds. ”Sviga Læ” is a manifestation of the blazing Chaos and the burning of the gods.»

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: