2010-Black Witchery-Inferno Of Sacred Destruction

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε με περισσή χαρά το Black/Death να ξυπνά και το απόκοσμο χασμουρητό του μας πήρε τ’ αυτιά. Οι Αμερικανοί δεν είναι τυχαίοι μιας και είναι στον χώρο από τις πρώτες του ημέρες. Στα early 90’s λοιπόν o Impurath με τον Darkwolf είχαν τους Irreverent που άλλαξαν το όνομά τους σε Witchery για να φτάσουμε τελικά στα late 90’s και να γίνουν Black Witchery. Η μπάντα φέτος έκανε το τρίτο της Full-length μετά από πέντε χρόνια. Όταν είδα την διάρκεια του, που είναι μόλις 22 λεπτά, χαμογέλασα. Έτσι πρέπει, λυτή αλλά πωρωτική πορεία, χωρίς υπερβολές με άπειρες καρμπόν κυκλοφορίες όπως οι περισσότεροι του είδους. Παράλληλα με την θετική αύρα δεν ξεφεύγει από τ’ αναμενόμενα κλισέ τόσο μουσικά όσο και εικαστικά.

Το Upheaval Of Satanic Might του 2005 είναι σκέτη πώρωση και το έχω απολαύσει αρκετά στην διάρκεια του χρόνου, μέσα από αυτό οι Black Witchery κατάφεραν να με πείσουν πως ακόμα και στις μέρες μας η απλοϊκή συνθετική δομή μπορεί να εξάγει κάτι από τον ακροατή. Βέβαια τα εξαγόμενα εδώ δεν είναι συναισθήματα αλλά ορμές και ένστικτα. Δημιουργούν δηλαδή μια κατάσταση που κυριαρχούν οι αισθήσεις και αφορά σε μεγάλο βαθμό μόνο αυτές, μιας και η περεταίρω λεκτική μετάφραση των αισθητηριακών δεδομένων θα οδηγήσει την γλώσσα σε υβριστικά, προσβλητικά και λάγνα μονοπάτια.

Μουσικά δεν υπάρχει κανένας λόγος να κρυφτούμε, μέσα στο Inferno Of Sacred Destruction δεν υπάρχουν καινοτομίες, μάλιστα σε σύγκριση με το παρελθόν τους οι Αμερικανοί θέλουν να γίνουν ακόμα πιο άμεσοι ξεσκεπάζοντας το βαλτώδες του ήχου τους, σε μια καθαρότερη εικόνα ακόμα πιο επιθετική. Η δομή των κομματιών εμπεριέχει ρυθμικό καταποντισμό με την κιθάρα να είναι απλά ένα μέρος του, τα riff με άλλη καταγωγή είναι μετρημένα στα δάχτυλα και χρησιμοποιούνται σπάνια. Τα φωνητικά είναι φωναχτά σχεδόν χουλιγκανικά, ρέουν όμως έξοχα εφαπτόμενα στην οχλοβοή, σε φάσεις ο Impurath αλλάζει την χροιά αυτή και γίνετε «μαύρος σκύλος» κοντά στα χνάρια των παλιών.

Από τα παραπάνω είναι λογικό επακόλουθο να βρούμε στο παρόν album πολλά κοινά με όσα έχουν είδη κάνει άλλες μπάντες ή η ίδια η μπάντα στο παρελθόν της. Αν λοιπόν σας αρέσουν οι γρήγοροι ρυθμοί και η εκφραστικότητα στην βάση του τρόπου των παλιών Blasphemy, Conqueror και Archgoat, φορέστε την τήβεννο κρυφτείτε στην κουκούλα και ζωστείτε μια λωρίδα σφαίρες στο στήθος. Η εκκωφαντική επέλαση θα σας προσφέρει μια γενικευμένη επίθεση από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Αγάπησα το Apocalyptic Carnage και σκέπτομαι πως μπορεί ένα κομμάτι σαν το Sepulchral Witchcraft να αποτελέσει μια ιδέα για εναλλακτικές στο Black/Death.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: