2010-Forteresse-Par Hauts Bois Et Vastes Plaines

Οι Γαλλόφωνοι Καναδοί από το Quebec ξεκίνησαν με το ιδιαίτερο και αξιόλογο Métal Noir Québécois (δηλαδή Quebec Black Metal) στα τέλη του 2006 δίνοντας μια ατμοσφαιρική επίθεση μέσα από μια τοπικιστική προσέγγιση. Το εξώφυλλο με τον διάσημο Καναδό βιολιστή Joseph Allard εμφάνιζε μια πολιτισμική προέκταση στο ζήτημα κάνοντας το εγχείρημα αρκετά ενδιαφέρον. Αφού εξέπεμψαν το μήνυμα προχώρησαν στις επόμενές τους κινήσεις με μεθοδικό τρόπο και περαιτέρω εξηγήσεις. Αρχικά έριξαν λίγο τις ταχύτητες και έβαλαν στην κορυφή της οπτικής τους το συναίσθημα με συγκεκριμένο σκοπό και στόχο. Οι αλλαγές ήρθαν και στο concept, όπου μας άνοιξαν χαραμάδες θέασης πληροφορώντας μας για τις παραδόσεις τους (2007-Traditionalisme) ή για τους χειμώνες της εποχής μας (2008-Les Hivers De Notre Époque) έτσι όχι μόνο αφουγκράστηκαν κάτι βαθύτερο μέσα τους αλλά προχώρησαν στην εξωστρέφεια των πεποιθήσεών τους βγαίνοντας από τα συρματοπλέγματα.

Στην φετινή προσπάθεια το «Φρούριο» ανοίγει την κεντρική του πύλη αλλά δεν βγάζει πάνοπλους στρατιώτες, αντίθετα φανερώνει τις ομορφιές ενός υπέροχου τόπου μακρινού αλλά συνάμα οικείου. Μουσικά αυτό το πετυχαίνει μειώνοντας ακόμα και τους στίχους για χάρη της γαλήνιας και μελωδικής πορείας που θα περάσει ακόμα και σε ambient landscape κόσμους αλλά με οργανικό τρόπο. Σαν σύνολο διέπεται από μια ηρεμία που δεν θα μεταβληθεί ακόμα και κατά την διάρκεια των black metal στιγμών, χωρίς όμως να χάνει την πραγματική της διάσταση. Στο Par Hauts Bois Et Vastes Plaines θα βρούμε όλα όσα αγαπάμε τα τελευταία χρόνια στην Καναδική σκηνή (Αλίμονο μου από γνωστό ακτιβιστή, αν δεν το σημειώσω αυτό) σε μια απόλυτη μετάφραση της εκπομπής ενός τοπίου στο θυμικό μας κέντρο. Περιδιαβαίνει αργά πιο αργά με riff που θα πορευτούν παράλληλα με τα μαυρομεταλικά αλλά αέρινα φωνητικά και τα τύμπανα που ακολουθούν όταν και όπου χρειάζεται, πολύ μακριά από την υπερβολική χρήση σε σημεία των παλαιότερων album. Σύνολο εκφραστικό, μελωδικά ατέρμονο που εκπέμπει από την πρώτη μέχρι την τελευταία νότα το αγνό συναίσθημα των τίμιων Κεμπεκιανών που δικαιούνται να είναι υπερήφανοι για την γη και τα έθιμά τους. Έχω την αίσθηση ότι θα σας ανταμείψει ολοκληρωτικά σε μια βόλτα ή ένα ταξίδι, αρκεί βέβαια να έχετε μαζί σας αυτή την λεπτή συναισθηματική γραμμή που θα σας κάνει να εναρμονιστείτε μαζί του. Αν σας αρέσει πολύ μπορείτε ν’ ακούσετε και το φετινό τους Split με τους συμπατριώτες Brume d’Automne.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: