2010-Thränenkind-Eine Momentaufnahme-Der Rest Ist Nur Einsamkeit

Οι Thränenkind είναι δυο πολύ νέα παιδιά από την Γερμανία που επιδίδονται σε μια εφαρμογή του λογικά τιτλοφορούμενου Post/Black Metal και προβάρουν στην Depressive & Suicidal γωνία κάπου στο Aichach της Βαυαρίας. Το Eine Momentaufnahme-Der Rest ist nur Einsamkeit είναι το συμπληρωμένο demo που έκαναν το 2008 και κυκλοφόρησαν φέτος από την Self Mutilation Services.

Εδώ θα συναντήσουμε μια συμπόρευση της μελωδίας με την εκκωφαντική post-black metal φάση που κάνει το εγχείρημα να μοιάζει φαινομενικά τυπικό αλλά στην ουσία του είναι αρκετά περιεκτικό. Μπαίνοντας λίγο πιο βαθιά στο album, θα δείτε τους Γερμανούς να παράγουν θόρυβο που είναι τόσο με το γάντι δομημένος που ακόμα και easy listening τον λες. Δηλαδή κάνουν black metal riff που είναι επαναληπτικά και μακρά σε διάρκεια ή και αργά πιο παραπονιάρικα και τα ποτίζουν σε μια γλυκιά θλίψη. Το εξωτερικό τους περίβλημα είναι μια κρούστα από πλήκτρα, post/rock παύσεις και αιθέρια γυναικεία διηγηματικά φωνητικά. Είναι λοιπόν εύκολα αντιληπτό ότι η βάση της μουσικής τους είναι μια συναισθηματική εκπομπή που ενδεχομένως να λειτουργήσει σαν αντικαταθλιπτικό υπογλώσσιο στην σύγχρονη νεολαία που μαστίζεται από τις λεγόμενες αστικές παθήσεις.

Προσωπικά δεν δύναμαι να ταυτιστώ όσο πρέπει για να νιώσω τα παραπάνω συναισθήματα επακριβώς. Κατά τη προσωπική χρήση όμως βρήκα ιδιαίτερα δελεαστική την soundrackική του υφή σε μερικές αστικές μου εξορμήσεις. Λύπη και απόγνωση για μια ζωή καλά αμπαρωμένη στον λαβύρινθο των ιδεών και της ατέρμονης πληροφορίας, γιατί τελικά δημιουργεί συμφόρηση στην δράση του νέου ανθρώπου. Αλλά παράλληλα υπάρχει και μια συγκρατημένη αισιοδοξία έστω και αν αυτή είναι μια επιβολή αυτογνωσιακής λογικής ή οι ήχοι τις φύσης που μας καλούν κοντά τους. Ξεπερνώντας τις τετριμμένες λογικές για το πώς θα πρέπει να παίζεται το πραγματικό black metal ή αν όλο αυτό μπορεί να θεωρηθεί black metal θα συμπορευτώ όσο μου το επιτρέπω με τη νέα γενιά που θα συνεχίσει την εξέλιξη ή θα μεταλλάξει ολοσχερώς την μουσική που αγάπησα.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: