2010-Sun Of Nothing-The Guilt Of Feeling Alive

Μας έμαθαν να βλέπουμε, να σκεπτόμαστε, να νιώθουμε, ν’ ακολουθούμε μια τυποποιημένη ζωή γεμάτη συγκεκριμένες απολαύσεις, έναν δρόμο που βάδισαν οι πολλοί, ένα μονοπάτι με προκαθορισμένο τέλος, μια γκρίζα χαρούμενη ζωή.

Sink: Μια εικόνα σύμβολο, ήρεμη είσοδος του κατεστραμμένου αστού στο μονοπάτι του ταξιδιώτη, μια ελεγχόμενη αφετηρία σε instrumental εκδοχή. Εδώ σχηματίζονται ερωτήματα, ήρθε άραγε η ώρα της πλύσης των δεδομένων, των προσωπικών δογμάτων, της ορθής κατά το δοκούν δράσης? Catharsis: Ο ταξιδευτής ψάχνει και όλο ανακαλύπτει ζιζάνια να τριγυρίζουν μέσα του. Έχει έρθει η ώρα της οριστικής παραγραφής των δεδομένων, των τάσεων και της επιβεβλημένης στάσης και συμπεριφοράς. Mid Tempo ελεύθερο παίξιμο σε sludge/drone ατραπούς μιας post αλλά και black metal διάθεσης και μετά διαγράψτε τα όλα, διότι εδώ μέσα ενώθηκαν σε στενές εφαρμογές με highlight το συνεκτικό δέσιμο της μπάντας. Drowned Out: Δυναμική εισβολή/ καιρός ν’ αντιστραφούν οι ρόλοι/ εποχή κινητοποιήσεων εξωτερικών και εσωτερικών/ στρυφνά αποσταγμένα φωνητικά σε διάφορες version όπως στριγκλιά/ brutal/ ουρλιαχτό, μήπως ήρθε η ώρα της αφύπνισης εκείνου του άλλου εαυτού ή καλύτερα μιας άλλης πιο αληθινής οπτικής του εαυτού μας? Unreached Soul: Αγωνιώδη ηρεμία, μια εσωτερική φωτεινή σπίθα υπάρχει εκεί στο βάθος. Δομικό συνονθύλευμα πλεύσεων του rhythm section με τις ταχύτητες ν’ ανεβάζουν ρυθμό σταδιακά. Η επίγνωση του ταξιδευτή χρυσίζει, βλέπει μέσα του κάτι ανέγγιχτο που ως τώρα φανταζόταν απλά πως υπάρχει. Εκπληκτικά καθαρά φωνητικά εισροφητικής αναρρόφησης αλλά και κρεσέντο ουρλιαχτών στην συνέχεια. Hearthealer (As It All Crumbles): Επικό Αραβούργημα (το αραβούργημα χαρακτηρίζεται από ρυθμική και συμμετρική επανάληψη ως προς έναν άξονα) με ανάπτυξη ιδεών σε μια θαλάσσιας εκδοχής πορεία. Ορισμός της παικτικής τάσης που επικρατεί στην ομοούσια συνθετική προσπάθεια…Gather Your Senses In Order For Your Joy. Don’t Let Anyone Ruin Your Time. Η απόφαση έχει ληφθεί και ξεκίνησε η εφαρμογή της, αποχώρησις και νέα πορεία.

Οι Sun Of Nothing απαλλάχτηκαν από την πρώιμη Doom/Noise αλλά και την μετέπειτα Sludge/Black Metal οπτική γωνία, απελευθερώνοντας τις συνθέσεις τους από δεδομένα «πρέπει» και συνάμα τις άπλωσαν σε μια συναισθηματική ελευθερία για ν’ αναπνεύσουν. Η οποιαδήποτε σημερινή Doom and Drone σε mid εκτελεστικό tempo «ύλη» που μπορεί να θυμίζει και post μουσικά θεμέλια, στην σπονδυλική στήλη των κομματιών, είναι απλά η λογική μουσική εφαρμογή του κοιτάζειν τον εαυτό σε μια ενδοσκοπική προσπάθεια. Αργά και μεθοδικά από την επιφάνεια του εξωτερικού φλοιού προς τον εσωτερικό όγκο της προσωπικότητας. Όλα αυτά θα γίνουν με την συνοδεία κιθαριστικών riff σε αχνό φόντο και τύμπανα όμοια με την καρδιακή εισβολή στην ακοή μας, κατά την διάρκεια της κρίσης πανικού. Το μπάσο μοιράζεται σε πολλά σημεία με την κιθάρα τον ρόλο της έκφρασης προσπαθώντας να είναι συνάμα και περιγραφικό με άκρως πετυχημένες προωθήσεις σαν ικανό πλάγιο μπακ/χαφ με φαρμακερές σέντρες. Στην κορυφή των εφαρμογών τ’ αποτρόπαια σπαρακτικά φωνητικά στην εικόνα των τραυμάτων που δεν επουλώθηκαν ποτέ.

Οι Sun Of Nothing θέλουν να ελευθερωθούν από μουσικά στεγανά και σπάνε το τσόφλι του αυγού που ζούσαν, θεσμοθετώντας νέους μη-κανόνες στάσης. Δομικά η μπάντα δεν λειτουργεί ψυχαναγκαστικά και μπολιάζει κάθε κομμάτι με έντονα φωτεινά, εν τω αστικό σκότος, περάσματα. Εισαγωγές, riff και αλλαγές κολλούν όλο και περισσότερο στο μυαλό και την ψυχική συμπόρευση του ακροατή. Τεχνική αρτιότητα και προοδευτικότητα είναι λεκτικοί όροι μιας άλλης οπτικής στην μουσική, χωρίς να σημαίνει πως δεν διέπουν το σύνολο. Ειλικρινά όμως είναι εντελώς αδιάφορο τι μουσική παίζουν οι Sun Of Nothing μέσα στο The Guilt Of Feeling Alive αλλά και αν παίζουν ορθά/προοδευτικά σε μια μουσική εξελικτική πορεία. Ο στόχος της μουσικής τους είναι ξεκάθαρα μια νέα εκδοχή έμπνευσης και το πέτυχαν, από εκεί και πέρα μετρά μονάχα το προσωπικό γούστο του ακροατή για όλο και περισσότερες επαναλήψεις του περιεχομένου. Θυμηθείτε όσοι το αγοράσετε να μυρίσετε καλά τις πρώτες μέρες το matte χαρτόνι του cd (παίζει να προκαλέσει και μικρό βηχάκι) και θα δείτε πολλά από τα παραπάνω να σχηματίζονται μέσα σας…

Το εξώφυλλο έχει δίπλα του πολλά άλλα παρόμοια με ανθρώπους που φεύγουν μακριά από το θλιβερό γκρίζο της πολιτείας και της εκδοχής του πολίτη στο σήμερα. Ένα λοιπόν ερώτημα μπορεί να υπάρξει για όλους μας..άραγε το δικό σου πορτρέτο αποχώρησης είναι μαζί τους?

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: