2011-Nadiwrath-Nihilistic Stench

Έχει έρθει όμως η ώρα ν’ αφήσουμε κατά μέρος τις industrial σπόντες, τις Depressive λάμες, τα πετραχήλια του ορθόδοξου προτεκτοράτου και γενικά ολόκληρο το «σαν black metal» κόσμο και να πάμε μια βόλτα εδώ κοντά στην Αττική γη. Είναι λέει κάπου ένα κρυφό σημείο στην πρωτεύουσα που σκάει μια πηγή από τ’ αρχαία βουνά του είδους, το νερό λένε σ’ αυτό το μέρος τρέχει μελανό από τα γυμνά βράχια εμπεριέχοντας στην σύστασή του αγνά εκχυλίσματα φυσικών συστατικών όπως (μαύρα) μέταλλα και (Heavy) ιχνοστοιχεία.

Οι Nadiwrath ξεκίνησαν πίσω στο 2007 με το ομότιτλο demo τους που αποτελούσαν τρία κομμάτια. Στην σύνθεσή τους θα βρούμε μουσικούς μπαρουτοκαπνισμένους που έχουν μπλεχτεί με πολλές μπάντες της ελληνικής σκηνής. Η τελική σύνθεση της μπάντας επήλθε ωστόσο μετά από μικροαλλαγές στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από το demo μέχρι και φέτος που κυκλοφορήσαν το ντεμπούτο Full-length Nihilistic Stench. Άμεσα και με απλά λόγια εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ατόφια black metal κυκλοφορία. Στις πρώτες εικόνες σάστισα με τον πεντακάθαρο ήχο τους, μιλάμε για μια παραγωγή που ξαφνιάζει αλλά σταδιακά βοηθά στην κατανόηση και κάνει ευκολότερη την αποστήθιση του album. Η καθαρότητα αυτή δεν εμποδίζει παράλληλα το black metal να ρέει παντού, σχηματοποιώντας ένα σύνολο που δεν αναμασά τον εαυτό του σε ένα γενικότερο χάος αλλά τον ξεδιπλώνει με τρόπο που πωρώνει και συνάμα κερδίζει και το ενδιαφέρον του ακροατή.

Fuck You! Ουρλιάζει λίγο πριν τον καταιγιστικό ρυθμό ο γνωστός μας Wrath (Dodsferd) που έχει αναλάβει τα φωνητικά. Περιγραφικά πωρωτικός αλλά και εντελώς παλαβός σκίζει σε ένταση και γεμίζει τον χώρο ξεχειλίζοντας θυμό με χουλιγκανισμούς. Παράλληλα δίνει πόνο και αλλοπρόσαλλες κραυγές αγωνίας στα πιο αργά tempo και break που δηλητηριάζουν γεμίζοντας μας ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Από το στόμα του δεν ξεφεύγει τίποτε με μια σειρά στίχων που ζουν στο εδώ και τώρα, περιγράφοντας την κοινωνική σκέψη και δράση μιας πολιτείας που σάπισε. Η μουσική του Nadir (Stellar Darkness) λειτουργεί σαν μια τροχαλία που κινεί γρήγορα και επιθετικά την ασημένια αλυσίδα που ονομάζεται Nadiwrath, σε αυτό βέβαια βοηθά πάνω από κάθε τι άλλο το ρυθμικό μέρος της μπάντας με τους Maelstrom στα Drums και Semjaza στο μπάσο. Ολόκληρο το Nihilistic Stench εμπεριέχει κοφτερά αλλά και μελωδικά riff σε ταχύτητες που δεν διακόπτουν για κανένα λόγο κάνοντας μας να φλερτάρουμε με την είσοδο στο mosh pit που δόμησαν για εμάς. Το album όμως είναι σχετικά μεγάλο συνεπώς δεν γίνετε να λείψουν εύληπτες low tempo αναπνοές με περάσματα που μας φτιάχνουν άσχημα μέχρι τις επόμενες γκαζωμένες πορείες. Στα των γνωστών επιρροών αλλά και μουσικών εκδοχών οι Αθηναίοι είναι πολύ κοντά στην λογική των Darkthrone (και της πρώτης αλλά και της δεύτερης εποχής τους) ενώ παράλληλα το album διακατέχει η αύρα του χουλιγκανισμού των Impaled Nazarene και ο τρόπος σκέψης των Carpathian Forest, όταν ήταν στα καλά τους. Μουσικά μπορούμε να πούμε πως έχουν βαρέσει ένεση στο black metal τους με σύριγγα που μοιράζονται ένας μεταλάς και ένας πάνκης, χωρίς βέβαια αυτό να ξεφτίζει την αρχική του αφετηρία και αντίληψη.

Από τα κομμάτια ξεχωρίζουν όλα, μπορείτε όμως να ξεκινήσετε το headbanging στο εναρκτήριο Darkness Has Lost Its Meaning για να σας φύγει ο σβέρκος στο Νορβηγικό Two Face Shit Fuckers (διαβάστε και τους στίχους). Αμέσως μετά απολαύστε το φοβερό Horns και το άψογο There Is No Light που θα κάτσουν σαν βάλσαμο συνδυάζοντας ταχύτητα με αργά περάσματα και αλλοτινά ουρλιαχτά σε κοψοφλέβικο φόντο, να τσεκάρετε ακόμα το Another Pimping Whore που ακούμε και πιο πολύ μπάσο (αν και σε ακροάσεις με ακουστικά θα το νιώσετε σε πάρα πολλά σημεία του album, πράγμα εξαιρετικά θετικό) για το τέλος βιώστε μαζί τους το Memories Are Dead σαν ένα μελαγχολικό τραγούδι σε 90’s αύρα και χρώμα, πιθανολογώ πως μόλις αυτό τελειώσει θα το βάλετε και αρκετές φορές στο repeat. Εν κατακλείδι το ντεμπούτο των Nadiwrath μας πετά στην μούρη συναισθήματα μεταφρασμένα σε μάπες μπας και στρώσουμε χαρακτήρα. Μουσική για εξαρτημένους από τα hangover που δεν έκοψαν ακόμα το Heavy Metal και κάθε άλλο ρομαντισμό των παλαιών ημερών. Περιμένουμε να τους δούμε και ζωντανά στην σκηνή που λογικά θα είναι ακόμα καλύτεροι.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: