2011-Dødsengel

Οι Νορβηγοί έχουν φάει γλιστρίδα, έχουν πάθει βαριάς μορφής διάρροια, και ασταμάτητη καταρροή. Μιλάμε για φρενίτιδα κυκλοφοριών σε σημείο εδώ και κάνα χρόνο να μην προλαβαίνουμε να τους αφομοιώσουμε. Παράλληλα έχω φτάσει σε σημείο να νοιώθω προσωπικός τους ρεπόρτερ και κανονικά ΔΕΝ θα έπρεπε να γράψω το παρόν κείμενο τώρα μιας και είναι πολύ πιθανό να κυκλοφορήσουν ένα νέο Full-length ή δυο 7ιντσα κατά την διάρκεια του 2011, τι να κάνουμε όμως ας όψεται για μια ακόμα φορά το περιεχόμενο και ο τρόπος τους που με ανάγκασε.

Η πρώτη μας εικόνα είναι το εξώφυλλο με μια καβαλιστική αισθητική κουλτούρα αυτή την φορά. Μυστήρια αλλά με επίφοβη προχειρότητα ή copy/paste λογική (δεν ξέρω εβραϊκά για να σας το πω με σιγουριά, αλλά κάτι μου λέει ότι και αυτοί δεν ξέρουν). Στο εσωτερικό οι Νορβηγοί γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν και το πετυχαίνουν σχετικά εύκολα, ειδικά στην δημιουργία της ατμόσφαιρας βάζουν την απαιτούμενη δύναμη και ευεξία για ένα άκρως ζωντανό και απειλητικό σύνολο και το πετυχαίνουν. Μάλιστα η φετινή προσπάθεια με ικανοποίησε περισσότερο από όσο περίμενα στα επίπεδα του εισπραττόμενου feeling. Αρχικά καθετί που συμβαίνει μουσικά εδώ είναι βασισμένο σε μια concept λογική η οποία του δίνει μορφή και το ανεβάζει σε ψηλότερο σκαλοπάτι κάνοντάς το να μοιάζει καλλιεργημένο. Η διαμόρφωση της παραγωγής είναι άψογη, ειδικά οι κιθάρες είναι τοποθετημένες με τέτοιο τρόπο που δεν επισκιάζουν το rhythm section, γεγονός που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στην δημιουργία της ατμόσφαιρας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Kark στα φωνητικά ο οποίος είναι πιο μεστός στις black metal τσιρίδες του χωρίς παράλληλα να χάνει την ικανότητα να δημιουργεί πατέντες καθαρών φωνητικών παράνοιας, ψαλμωδίας και πάθους. Με Gro plan το feeling και την ατμόσφαιρα οι Dødsengel δημιουργούν ξανά ένα σύνολο που αγγίζει τα επίπεδα που ζητά και απολαμβάνει ο blackmetaller. Στα τέσσερα κομμάτια θα βρούμε μια σπονδυλωτή εκδήλωση απόκρυφου και διηγηματικού black metal τόσο σε επίπεδα έντασης όσο και σε μουσική διακύμανση. Έτσι τα αργά και μελωδικά σημεία, διαδέχονται γρήγορα μέρη με αρκετές αλλαγές και φαρμακερά riff μέχρι ν’ απλώσει λίγο και να μας ταξιδέψει σε άλλες πνευματικές σφαίρες.

Τέλος, θα εξακολουθήσω να λέω τα ίδια, αν σας αρέσουν και γουστάρατε μέχρι σήμερα βάλτε κάθε φορά που τους θυμάστε την νέα τους κυκλοφορία και θα σας αποζημιώσει, αν τώρα δεν τους ξέρατε βάλτε όποια σας εμπνεύσει σε επίπεδο αισθητικής, εξάλλου στο εσωτερικό αν εξαιρέσουμε το ντεμπούτο δεν αλλάζουν και τόσα πολλά, βεβαίως αυτό σημαίνει πως παραμένουν τίμιοι και ικανοί.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: