2010-Serpent Noir-Sanguis XI

Η Καταχνιά έχει απλωθεί παντού, σύντομα όσοι μπορούν να κινηθούν μέσα σε αυτή θα ξυπνήσουν. Έπειτα ακόμα και αν χρειαστεί να κατέλθουν σε μια Qliphoth-ική πορεία για ν’ αναγεννηθούν θα το πράξουν και θα τα καταφέρουν. Από εκεί και πέρα θα μιλήσει μόνο η πάστα και η προέλευσή τους για το αν μπορούν να μας οδηγήσουν μακριά σε μέρη που τείνουν προς την ξαστεριά. Οι Αθηναίοι Serpent Noir γνωρίζοντας επακριβώς τι έχουμε ανάγκη ως ακροατές κράτησαν τις αποστάσεις και έδρασαν με αρκετή μυστικότητα γράφοντας στα τέλη του 2010 το πρώτο και καθόλου αναγνωριστικό τους Ep. Το μόνο που γνωρίζουμε για τα μέλη της μπάντας πέρα από κάποια σκόρπια μικρά ονόματα είναι πως από το τέλος του 2010 τα τύμπανα έχει αναλάβει ο γνωστός και μη εξαιρετέος Michayah Belfagor (Nefandus, Ofermod) γεγονός που εξασφάλισε για την μπάντα μια παραπάνω αναγνωσιμότητα που λειτουργεί σαν σημαδούρα ακροάσεων.

Το Sanquis XI εμπεριέχει αργό και φθονερό Black Metal που χάσκει σαν μια καταπακτή προς το άπειρο, έχοντας για δημιουργό και φύλακα εκείνο το γνωστό μαύρο φίδι που μας έφαγε. Οι συνθέσεις είναι σχετικά μικρές και τα γρήγορα μέρη θα εμφανιστούν επιταχύνοντας τα γεγονότα ενώ παράλληλα κάνουν χαοτικό το σύνολο. Το κύριο χαρακτηριστικό του Ep είναι χωρίς αμφιβολία η ατμόσφαιρα με την ολοένα και αυξανόμενη μυστικιστική ροή της. Οι Serpent Noir ξεχωρίζουν εύκολα επειδή χρησιμοποιούν σαν κινητήριο μοχλό ένα ρυθμικό μέρος ογκόλιθο που μανουβράρει έντεχνα τις αλλαγές χωρίς να χάνει την αρχική του σύσταση. Οι κιθάρες και ο ήχος εκ πρώτης είναι κοντά στο Black/Death αφού έχουν καταραστεί τα πρίμα, λατρεύοντας τον αργό και δηλητηριώδη εκφραστικό τόνο. Η τελετουργική οπτική είναι φανερή σε όλα τα κομμάτια, μιας και για χάρη της ανα τακτά χρονικά διαστήματα θα γίνει παύση πυρός αποκαλύπτοντας μια ritual δαντέλα που θα επικοινωνήσει με το βαθύτερο και αλλοτινό κομμάτι του ακροατή, αυτό που συνήθως κείτεται εν υπνώσει μέσα του. Αποκορύφωμα της άλλου τύπου πλοκής ένα μαγικό Ritualis Draconis που ενσωματώνει ιδανικά τους ήχους μιας κρυφής ιερουργίας, η οποία λαμβάνει χώρα στα έγκατα της γης από μια μαγική αδελφότητα, με τρόπο που απομακρύνεται προς άλλα μουσικά πελάγη. Στο θέμα των επιρροών θα έλεγα πως το Sanquis XI έχει κάτι κοντινό με αυτό που κάνουν οι Acherontas τόσο στο Theosis όσο και στο φετινό Ep Hermeticism. Εντύπωση μου έκαναν τα πληθωρικά φωνητικά που φέρνουν στο μυαλό τόσο τους Nefandus, Ofermod όσο και τους Ondskapt του Draco Sit Mihi Dux. Όλο το πακέτο θυμίζει αρκετά το μονοπάτι που χάραξαν οι Funeral Mist, Malign και άλλοι μέχρι το τελευταίο The Black.

Σε χαλεπούς καιρούς ένας τρόπος υπάρχει για επαγρύπνηση και αυτός σχετίζεται άμεσα με την προσωπική συγκρότηση και τον χαμένο πνευματικό εαυτό. Για να έχει ο καιρός γυρίσματα πρέπει να βρούμε την χαμένη μας πνευματικότητα και το Μαύρο Φίδι να γεννήσει ένα full-album που θα μας ξετινάξει. Μέχρι να γίνουν όλα τα παραπάνω, γιατί θα γίνουν, μπορεί να περάσει καιρός, οπότε εσείς βρείτε χωροχρόνο να χαθείτε με προσοχή εδώ… η Paroketh είναι εκεί έξω… το πέπλο της ψευδαίσθησης πρέπει ν’ αποκαλυφθεί…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: