2011-Shining-VII, Född Förlorare

Αν θέλουμε να χωρίσουμε τα album που έκαναν οι Shining μέχρι σήμερα, προσπαθώντας να βρούμε τα κοινά στοιχεία και να ορίσουμε την διαδρομή τους, θα καταλήγαμε μάλλον σε τρείς εποχές. Αρχικά η πρώτη περίοδος μέσα στο πηγάδι του Underground Black Metal, από το πρώτο Ep έως και το ΙΙΙ (’98-’04). Έπειτα ήρθαν δυο αξιοπρόσεχτες δουλειές με τα IV-V (’05-’07) όπου η μπάντα ανάπτυξε προσωπικότητα και εκτόξευσε την δημοτικότητά της. Για να φτάσουμε στο παρόν με το προπέρσινο VI-Klagopsalmer που σίγουρα βαδίζει στο μονοπάτι μιας νέας κατάστασης λίγο πιο εύπεπτης και αποδεκτής. Οι Shining λοιπόν, αφού ψαχούλεψαν το underground τείνουν με μικρά και σταθερά βήματα σε κάτι πιο ελαφρύ και εκφραστικό που θα έχει γι αφετηρία μια ελαστικότητα και θα μπορεί ν’ απευθυνθεί σε περισσότερους ακροατές. Δεν μπορώ ακόμα να πω με σιγουριά πως κάποτε θα γίνουν μια εμπορική μπάντα σε easy-listening βάση, αλλά σίγουρα η μουσική τους αλλαγή συν την pop στάση και star συμπεριφορά του Niklas Kvarforth βοηθά να συμβεί κάτι τέτοιο.

Το Född Förlorare ζει και αγναντεύει τον κόσμο από τους κόλπους της μελαγχολικής ατονίας και τραγουδά με αρνητική ρομαντικότητα για την ζωή. Αρχικά τα κομμάτια έχουν μια σχετική επιθετικότητα κοντά στο ευρύτερο metal και κινούνται σε mid tempo για να πιάσουν αραιά και που λίγο ρυθμό και ταχύτητα με αρκετό φωνητικό τσαμπουκά και Black Metal riff σε φάσεις. Σε αυτό το σημείο θα κάνουμε παύση και θα μιλήσουμε για ένα από τα μεγαλύτερα λαρύγγια του χώρου. Είναι αλήθεια πως ο Kvarforth μπορεί διαμέσου της φωνής και του τρόπου που την χρησιμοποιεί να στήνει τα κομμάτια πάνω του, μετατρέποντας μια απλή mid-tempo ροή σε διήγημα. Σε όλο το album εμφανίζει τέτοιο πλουραλισμό που θα ζήλευαν πολλοί και δικαιωματικά έχει τέτοια ζήτηση από άλλες Black Metal μπάντες (εδώ θα πρέπει να σημειώσω πως θέλω εναγώνιος να τον ακούσω και σε κάτι κοντά στο Orthodox). Για να γυρίσουμε και πάλι στο μουσικό μέρος, οι συνθέσεις στοχεύουν σε μια ενοποίηση επιρροών, έτσι τα κομμάτια έχουν αρκετές γέφυρες, περάσματα με βιολί και πλήκτρα μέχρι να φτάσουν σε κιθαριστικά solo. Από την άλλη εδώ θα βρούμε και μια negativity μπαλάντα σαν το I Nattens Timma (In the Hour of Night) σε εκτέλεση με πλήκτρα & Kvarforth μόνο. Αυτό που όμως ξεχωρίζει και μάλλον κερδίζει στα σημεία είναι το Tillsammans Är Vi Allt (Together We Are Everything) με to μελωδικό refrain που μου θύμισε ως και Porcupine Tree (ή κάποια prog metal μπάντα που ακόμη δεν ανακάλυψα). Όλο το album φέρει σαν γονιμοποιό αρχή αυτή την υποβόσκουσα χαραμάδα προς την αρνητικότητα, μια κατασκευή που ενώ μοιάζει ανάλατη και πιο κοντά στην γυναικεία ψυχοσύνθεση φέρει ως κρυφό φως την έκφραση των συναισθημάτων με την οποία πολλοί Blacksters θα ταυτιστούν. Έτσι σαν σύνολο δεν θέλει να δημιουργήσει συναισθήματα αλλά να εκφράσει όσα αισθάνεται και το πετυχαίνει με ιδιαίτερη ευκολία.

Μακριά από την bisexual φάση στα live των Shining με τα γλωσσόφιλα επί σκηνής, τον φαλλοκρατισμό προς το γυναικείο κοινό και τον μποέμ Kvarforth να μπεκρουλιάζει, οι Σουηδοί ίσως έχουν κάτι ακόμα μουσικό να μας πουν, ίσως να’ ναι πάλι αρκετό μόνο το ταλέντο του Niklas που καταφέρνει να σέρνει μαζί του προς την καταξίωση μια ολόκληρη μπάντα. Τέλος, δεν νομίζω όλοι εσείς που ακούτε Black Metal και δεν γουστάρετε τους Shining μέχρι σήμερα να κάνετε το λάθος να μπείτε στην διαδικασία, μην κάνετε καν τον κόπο μιας και το Född Förlorare είναι Black Metal για όσους λένε Black Metal όσα δεν είναι πραγματικά Black Metal…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: