2011-Taake-Noregs Vaapen & Kveld

Οι Νορβηγοί Taake είναι μια μπάντα με ιστορία δεκαετίας και βάλε, την οποία ανέπτυξαν κυρίως στα zeros. Η αναγνωσιμότητα ήρθε σταδιακά και τελικά κατάφεραν να λάβουν μια θέση μεταξύ των καλών αξιωματικών της Νορβηγικής σκηνής. Το πολύ καλό Nattestid Ser Porten Vid του 1999 όσο και ο διάδοχός του Over Bjoergvin Graater Himmerik του 2002 μας περιγράφουν μουσικά την αξία τους. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω μάλιστα, πως αρκεί μια μονάχα ακρόαση για να καταλάβει ακόμα και ο ανεκπαίδευτος ακροατής που το πάνε αλλά και από πού προέρχονται. Όταν όμως λέμε Taake στην ουσία εννοούμε έναν άνθρωπο και το όνομα αυτού είναι Ørjan Stedjeberg, αλλά εμείς θα θελε να τον λέμε Hoest. Οι Taake δεν ήταν όμως ποτέ μια solo μπάντα από αυτές που έχουν γεμίσει τον τόπο, αντίθετα ο Bergenιώτης έβρισκε διάφορους μουσικούς συντοπίτες και μη, για να συνδράμουν στις προσπάθειές του. Συνολικά λοιπόν, μια ενδεκάδα Νορβηγοί μαυρομέταλλοι παρέλασαν από το line-up των Taake όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό από μόνο του δεν φανερώνει αδυναμία, ωστόσο αν κάποιος εμβαθύνει σε όλα όσα έκαναν με γνώμονα τον τρόπο που οι Taake εξελίχθησαν θα δει μια δυσκολία ανάπτυξης. Οι δουλειές του Hoest έχουν όμως διαφορές και προκαλούν το ενδιαφέρον του ακροατή που γουστάρει τη φάση. Όταν λέμε γουστάρει την φάση, εννοούμε ξερά ν’ ακούει Black Metal και να μπορεί να ικανοποιηθεί ακόμα και με λίγες καλές στιγμές. Όπως και να έχει το έργο της μπάντας (όσο αναφορά τα full-lenght τώρα) μετά τις δυο πρώτες κυκλοφορίες πέρασε τον σκόπελο της Νορβηγικής νομοτέλειας έχασε λίγο σε αγριάδα, κέρδισε όμως σε κατανόηση αποκτώντας πιο προσιτή εκπομπή σε feeling και τελικά κατέληξε με αρκετά μεγάλο ακροατήριο τηρουμένων των αναλογιών και του ύφους που χρησιμοποιεί παικτικά.

Αφού λοιπόν πέρασε μια ολόκληρη δεκαετία με την «Ομίχλη» (που σημαίνει Taake στα αρχαία Νορβηγικά, σήμερα η λέξη γράφεται Tåke) να εμφανίζεται συχνά πυκνά πάνω από τον ουρανό μας, ο Hoest κάνει διάφορα που τον οδηγούν σε φυλάκιση για μικρό διάστημα και το 2008 επανέρχεται μόνος του πλέον με τ’ ομότιτλο album, έπειτα σταματά για τρία χρόνια. Φέτος λοιπόν επαναδραστηριοποιεί ένα από τα παλαιά μέλη της μπάντας, τον Tundra (Frostein S.Arctander) ο οποίος είχε αναλάβει το μπάσο, τα τύμπανα και τα καθαρά φωνητικά στο ντεμπούτο και επιστρέφει στην αρχή της φετινής χρονιάς με το Ep Kveld. Αυτή ήταν θα λέγαμε μια επιστολή προς τους οπαδούς που έθετε λιγόλογα την επιστροφή τους. Εκεί ακούσαμε το Nordbundet (κομμάτι που θα βρείτε και στο Noregs Vaapen, δείτε και παρακάτω το video clip) καθώς και τέσσερα παλαιότερα με line-up Hoest & Tundra, γεγονός που εμφανίζει από την μια το ανικανοποίητο του καλλιτέχνη και από την άλλη μια περίεργη οπτική απέναντι στο παρελθόν μιας και οι διαφορές στα κομμάτια είναι ουσιαστικά ηχητικές, προσπαθώντας ν’ αναδείξουν την αρχική ιδέα με τον ήχο του σήμερα. Τις επανεκτελέσεις του Kveld αν τις δεις οπαδικά παίζει να ξενερώσεις, τώρα αν δεν έχεις ακούσει τον ήχο που είχαν οι Taake σε Ep και Splits καθώς και τις αρχικές version ενδέχεται και να σου αρέσει. Αλλά επειδή εγώ τώρα είμαι στραβόξυλο αν δεν έχει ακούσει κάποιος το αρχικό πλάνο θα πρέπει να το κάνει σε κάποια φάση.

Ο Hoest συνεχίζει να ποζάρει στα εξώφυλλα των Taake σαν γνήσιος Bergenόβλαχος (όπως έλεγε κάποτε ο Γιοβανίτης τους Immortal). Στο μουσικό προσανατολισμό του Noregs Vaapen, που σημαίνει Νορβηγικά όπλα, θα βρούμε λαχταριστό Black Metal παλαιάς κοπής με πρώτο-Pagan βάση αλλά nowadays ήχο και απολήξεις. Σύμπλεγμα παγωμένο, μονότονο και μελωδικό ανοίγει την αγκαλιά του και μας περιθάλπτει με τη γνωστή και μη εξαιρετέα βόρεια θαλπωρή. Σε κάθε κομμάτι θα βρούμε, το ένα και μόνο riff, που τραβά βλοσυρό και αγέρωχο προς το κοντινότερο ύψωμα κάνοντας παράλληλα μια μικρή περιήγηση στο τοπίο, η οποία με την σειρά της θ’ αποδοθεί με αλλαγές σε riff και μελωδίες. Εκεί ήταν πάντα και το μυστικό του τρόπου που συνθέτει ο Hoest, αυτές οι έξοχες μικρές αλλαγές που μπορούσαν να «φτιάξουν» το ρυθμικό μονοπάτι σαν τις πρωινές ηλιαχτίδες που διαπερνούν τα ψηλά δέντρα και ζεσταίνουν το δάσος. Λίγο παραπέρα στα φωνητικά θα βρούμε αρκετές ομοιότητες με τον Varg (του Belus ή του Fallen) στον τρόπο που ηχεί η φωνή του, αναφέρομαι όμως στον ήχο της Black Metal φωνής του Vikernes και όχι στ’ αλυχτίσματα που έκανε στις πρώτες ημέρες του Είδους. Στο Noregs Vaapen υπάρχει και ένα λίγο πιο αλανιάρικο Metal προσωπείο, ένα αλήτικο παίξιμο που εντοπίζω στην τριάδα Nordbundet, Du Ville Ville Vestland και Myr (λιγότερο εδώ αλλά ακούστε το καουμπόϊκο πέρασμα στο 3:20, ωραίο αλλά και άκυρο συνάμα) μια κατάσταση που προσωπικά δεν την προτιμώ, μου χαλάει την ατμόσφαιρα και βγάζει ένα ροκσταριλίκι που δεν πάει διόλου με το Black Metal. Εσείς βέβαια δείτε το αυτό, μπορεί να μην τρώτε τα δικά μου κολλήματα και να γουστάρετε. Από την άλλη μου άρεσαν πολύ η φοβερή αλλαγή στο 5:19 του Fra Vadested Til Vaandesmed, το Helvetesmakt και το πατροπαράδοτα γιγάντιο τελευταίο κομμάτι Dei Vil Alltid Klaga Og Kyta (βάλτε το τίγκα δυνατά από το 7:38, λίγο αργότερα στο 8:24 ζήστε την ατέρμονη κάβλα!)

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: