2011-Chained And Desperate-Divine Authority Abolishment

Βρισκόμαστε στα early 90’s κάπου στον Πειραιά, όταν η παρέα των Chained And Desperate ξεκινά το μουσικό της ταξίδι κάτω από τ’ όνομα Desperation Death. Δύο χρόνια αργότερα αλλάζει όνομα και μέχρι το τέλος του 1992 κυκλοφορούν τα δυο πρώτα Demo Total Destruction & The Day After. Παίζουν ένα περίεργο μείγμα κενού και ασπόνδυλου Doom/Death με φωνητικά στο ύφος του πρωτόλειου τότε Black/ Death. Η Αισθητική που χρησιμοποιούν στ’ ασπρόμαυρα εξώφυλλα και η μουσική τους όψη ταιριάζουν απόλυτα. Αυτό που μπορεί να γοητεύσει τον ακροατή στα πρώτα βήματα της μπάντας, αν αντέξει τον ήχο, είναι το άπονο μοτίβο που εκπέμπουν εκθέτοντας περιεκτικά τα συναισθήματα της απόγνωσης και της μελαγχολίας. Το Cult της ιστορίας τους θα διαμορφωθεί σταδιακά με τέσσερα ακόμα Demo από το 1994-1997 που θα πειραματιστούν με πολλά και διάφορα οργανικά στοιχεία στο ήδη δημιουργημένο κράμα. Όλες οι προσπάθειες που έκαναν εκείνα τα χρόνια βρίσκονται κάτω από την ίδια θέληση και προπαντός στο ίδιο συναισθηματικό πλαίσιο βγάζοντας την απαιτούμενη γνησιότητα. Σταδιακά ο ήχος τους θα γίνει όλο ένα και καλύτερος ενώ εκείνοι με την δική τους σειρά τους θ’ αγγίξουν λίγο περισσότερο την μελωδικότητα πιάνοντας από Pagan θέσεις ως και πιο καθαρές Black metal ρίζες.

Δέκα χρόνια πέρασαν μέχρι το ντεμπούτο Eleven Angles In A Circle που κυκλοφόρησε το 2000, εκεί τα πράγματα μπήκαν σε σταθερή βάση και το μουσικό τους προφίλ ολοκληρώθηκε. Μιλάμε για μια σύνοψη του Heavy Metal με την ακραία μουσική σκηνή, στην οποία θα συναντήσουμε πάνω απ’ όλα την συνθετική μέριμνα με το συναίσθημα να υποβόσκει σε κάθε μικρή στιγμή. Το σύνολο διέπεται από κλασικές μεταλλικές βάσεις, πολλά Death εφαλτήρια δράσης, Black Metal φωνητικά και μελωδικά στοιχεία στα riff αλλά και τα πλήκτρα. Οι Πειραιώτες βλέπετε δεν έκαναν μισή ντουζίνα Demo για να περάσουν την ώρα τους, αντίθετα ανδρώθηκαν μέσα σε αυτά μέχρι να στείλουν μια ολοκληρωμένη επιστολή με προσωπικότητα και άποψη. Έχω λοιπόν την αίσθηση πως όλα όσα επιτυγχάνουν εδώ ήταν ζήτημα εμβάθυνσης σε όλα τα μουσικά σημεία που τους ενδιέφεραν, κατορθώνοντας να βγουν δυνατοί και ικανοί να σκλαβώσουν τον ακροατή. Αυτό που σίγουρα ξεχώριζει στο ντεμπούτο είναι η εκφραστικότητα. Στα θετικά στοιχεία βρίσκονται ωστόσο πολλά ηχητικά κόλπα όπως το μπάσο που γκελάρει διαρκώς, αλλά και μια ατμοσφαιρική αύρα που επικαλύπτει σαν κρούστα κάθε κομμάτι για φέρει σταδιακά έναν ηχητικό εθισμό. Το Eleven Angles In A Circle ήταν ένα πολύ ξεχωριστό μείγμα που μέχρι τις μέρες μας δεν έγινε όσο γνωστό θα έπρεπε, άνετα λοιπόν μπορεί να ενταχτεί στην κατηγορία κρυμμένα διαμάντια της ελληνικής σκηνής μ’ ελληνικό ήχο.

Από το ντεμπούτο μέχρι τις μέρες μας πέρασαν έντεκα ολόκληρα χρόνια, κι όμως οι Chained And Desperate επέστρεψαν απο το πουθενά με το δεύτερο full-length Divine Authority Abolishment, μια δουλειά που κυκλοφόρησε η Κυπριακή Pitch Black Records. Η μουσική ταυτότητα των Πειραιωτών στο σήμερα μπορεί ν’ ανιχνευτεί σε όσα έκαναν στο χθές. Δηλαδή μέσα σ’ ένα μελωδικό Heavy Metal κήπο που ποτίζουν με Black Metal φωνητικά και θα καταλήξει εν μέσω φαντασιώσεων κατά την πλοκή, ν’ ανοίξει πολλές καλά κλεισμένες πόρτες των θρυλικών 90’s. Ολόκληρο το album διέπεται από διάφορα στρώματα που μπορούν να θεαθούν μεμονωμένα αλλά δυναμιτίζουν συνολικά. Το βασικό ατού που μπορεί να κερδίσει τον ακροατή είναι το feeling που εξάγουν ενσωματώνοντας με τέλειο τρόπο και σε κάθε κομμάτι τις επιρροές τους. Σε γενικές γραμμές η ένωση του βασικού Heavy Metal πλάνου με την ακραία Metal έκφραση είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα και σπάνια επιτυγχάνει να εξάγει συναισθήματα. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει μια αντίθετη υφή στα εκπεμπόμενα που εξάγει αντίρροπες συναισθηματικές καταστάσεις με την ικανότητα να μπλέκει τα κλαδιά της μιας με την άλλη. Οι Chained And Desperate ξεπερνούν μ’ ευκολία τα εμπόδια γιατί είναι δεμένοι, καλά προβαρισμένοι αλλά πάνω απ’ όλα δούλεψαν πολύ σ’ επίπεδο ιδεών για να δέσουν ομαλά οι διάφορες προεκτάσεις που ήθελαν να επιφέρουν στην μουσική τους. Σημαντική σημείωση σε όλο αυτό είναι πως τα μέλη μοιάζει να δούλεψαν ομαδικά χωρίς καμιά εξαίρεση, με κάθε έναν μεμονωμένα ν’ αναπτύσσει βαθμιαία τον ρόλο του, χωρίς κανείς να υποσκελίζει κανέναν.

Αρχικά στα φωνητικά έχουμε δυο ξεχωριστές παρουσίες με διαφορετικό ρόλο. Από την μια C. M. Ain παλαιός και βασικός frontman με τα harsh Vocals ν’ αποτελούν την βασική Black Metal θέση του album. Ο ρόλος του είναι ο δυσκολότερος αφού πρέπει να τραγουδά σχισμένα και βίαια εν μέσω μελωδιών. Κι όμως τα καταφέρνει άψογα αφού δεν συνθηκολογεί διόλου με το μουσικό πλάνο πλέκοντας επίπονα ολόκληρο το οικοδόμημα. Σε παράλληλη διάσταση ο Κώστας Μακρής (όσοι παρακολουθείτε ενδέχεται να τον θυμάστε στους Swan Christy) κάνει τις δικές του λυρικές παρεμβολές σε πολλά σημεία έχοντας αρκετό χώρο ν’ αναπτύξει το ταλέντο του. Ειδικότερα μάλιστα την εκφραστική ικανότητα που διαθέτει και την ποικιλία του τρόπου που θα επιλέξει να το κάνει σε κάθε κομμάτι. Ο συνδυασμός του δυο αυτών αντίθετων πόλων θα βρεθεί σε πολλά σημεία αλλά μπορώ να πω με σιγουριά πως στο ομότιτλο ανοίγει διάπλατα την πίσω πόρτα που βλέπει τους ακάλυπτους ορίζοντες. Οι κιθάρες του P. Chained ζουν στην βάση του μελωδικού Heavy Metal με πολλές υποστηρικτικές όψεις που βοηθούν το rhythm section να κινηθεί αλλά δεν σταματούν εκεί. Τόσο τα solo του όσο και κάθε riff αλλαγή που κάνει είναι θεμέλιο δράσης για νέα ταξίδια. Όλα τα παραπάνω εμφανίζουν ιδέες και όψεις που πάντα έφερε αλλά δεν ακούσαμε αναλυτικά στο παρελθόν της μπάντας. Τέλος, έχω την αίσθηση πως το φετινό πόνημα είναι η μουσική συνέχεια του Demo Heliopolis (1997). Οι άλλες επιρροές που αναφέρει στη προώθηση της μπάντας η εταιρεία θα βρεθούν στα δυο τελευταία κομμάτια Iconographies και Curtains Of Cold, με τίτλο «όταν οι Manilla Road συναντούν τους Candlemass» ενώ το αφετηριακό Nine Deaths In August φέρνει λίγο σε Zemial.

Οι Chained And Desperate επέστρεψαν δριμύτεροι και σίγουρα ήρθαν για να μείνουν. Εμείς με την δική μας σειρά υποστηρίζουμε έμπρακτα τέτοιες κυκλοφορίες, εκλιπαρούμε να ξεκινήσουν Live εμφανίσεις και καλούμε όλους όσους έγραψαν μουσική στα early 90’s και σταμάτησαν να τους αφουγκραστούν διεξοδικά, γιατί ο καιρός επιτάσσει παρόμοιες επιστροφές. Όσο για τους νεότερους ακροατές που κρυφοκοιτάζουν μ’ επιφύλαξη, θα τους έλεγα πως πάντα είναι μια καλή ώρα για συνουσία με τις ελληνικές μπάντες που φέρουν ελληνικό ήχο. Άλλωστε πλησιάζει μάλλον και ο καιρός που θα μπορούμε ν’ αγοράζουμε μόνο ελληνικές κυκλοφορίες σαν το Divine Authority Abolishment. Εμείς λοιπόν τελολογικά ή γραφικά χαρούμενοι κοιτάμε πέρα μακριά και περιμένουμε να έρθουν ξανά οι καιροί που ήμασταν παιδιά, με τα Demo Tape σε ασπρόμαυρο φόντο και άλλα πολλά, μα πάρα πολλά…

Ευχαριστώ ιδιαίτερα, για μια ακόμη φορά, τον μπασίστα των Bohemian Grove.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: