2012-Aptorian Demon-Libertus

Το 2007 στο οπισθόφυλλο του Svin, οι Slagmaur έγραφαν: «Support the new war alliance of True Norwegian Black Metal. Mare, Aptorian Demon, Kaosritual, Throne Of Katarsis, Slagmaur». Οι Aptorian Demon ήταν βέβαια παλαιότεροι από τους Slagmaur αλλά οι δεύτεροι έχουν το δικαίωμα να μιλούν εξ’ ονόματος όλων των μελών της παρέας, μιας και έπαιζαν ως Norske Synder στα late 90’s. Εκείνη την εποχή όμως ξεκίνησαν την πορεία τους και οι Keep Of Kalessin, με βασικό κιθαρίστα και τραγουδιστή κάποιον με το ψευδώνυμο Ghash. Μέχρι το τέλος της χρυσής δεκαετίας έκαναν δυο Full-Length και ένα Demo επάνω σε αγνές και μελωδικές χιονισμένες Norwegian Black Metal βουνοκορφές. Έπειτα όπως μας πληροφορεί το site της Kyrck Productions τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας έκλεψαν τ’ όνομα και συνέχισαν το δικό τους gay μονοπάτι. Προσωπικά δεν έχω καμία διαφωνία με τον Ghash μιας και οι παλιοί του κολλητοί έφτασαν ένα βήμα πριν την Eurovision, αλλά θα πρέπει ν’ ακούσει και πάλι το Ep του 2003 Reclaim, με τον Attila πίσω από το μικρόφωνο και τον Frost ως ρυθμικό σκοπευτή, γιατί είναι μια κυκλοφορία που μέτρησε αναμφισβήτητα.

Οι Aptorian Demon ξεκίνησαν μ’ ένα Ep το 2005 κάτω από τον τίτλο Το Angst, Jammer Og Fortvilelse και σε κάτι λιγότερο από δέκα λεπτά κατάφεραν όχι μονό να τραβήξουν το ενδιαφέρον αλλά και να πωρώσουν τόσο τον ακροατή, που το 7άρι τους έγινε μικρό φετίχ των οπαδών όντας κρυμμένο διαμαντάκι των zeros. Μαυροματαλλικά εκεί είχαμε μια αχνή Thorns meets Dodheimsgard και Ved Buens Ende νοοτροπία στα riff που αναλυόταν σε Gorgoroth πλοκή με ταχύτητα και περισσή δύναμη. Έτσι περνώντας κόσκινο τις intelligent σκέψεις από μια επιθετικότητα μπορούσε να εξάγει όλη την ροή της πώρωσης. Σημείωση: Από έγκυρη πηγή (γνωστός συντάκτης γνωστού μεταλλικού εντύπου) έμαθα πως στο εξώφυλλο του επτάιντσου είναι ο πατέρας ενός από τα μέλη της μπάντας, βέβαια σε όλους μας αυτός ο τύπος θυμίζει αρκετά τον γνωστό και μη εξαιρετέο Tom Angelripper των Sodom.

Από τότε πέρασαν περίπου επτά χρόνια και για να σας πω την μαύρη αλήθεια δεν περίμενα να υπάρξει εξέλιξη στην ιστορία τους. Βλέπετε ο Ghash και ο έτερος Καππαδόκης Sundli είναι μπλεγμένοι στους Mare όσο και σε άλλα project που είχαν δραστηριοποιηθεί νωρίτερα με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Εδώ όμως έρχεται η δική μας Kyrck Productions & Armour προσθέτοντας την αναγκαία βοήθεια για το πρώτο full-length των Νορβηγών, κάνοντας δωράκι σε όλους όσους περιμέναμε χρόνια το Libertus με την έναρξη του 2012. Σε πρώτο επίπεδο από το κείμενο που ακολουθεί την προώθηση της κυκλοφορίας μαθαίνουμε πως το ντεμπούτο θα μας εξηγήσει πως θα έπρεπε να ηχούν οι true Keep Of Kalessin. Έπειτα θα βρεθούμε μπροστά στην αισθητική που το πακετάρει, μέσα στο minimal πνεύμα του Είδους μ’ εξώφυλλο που φέρει όσα orthodox στοιχεία θα επέτρεπε κάθε σοβαρός Νορβηγός στον εαυτό του, με μια καθολική συμβολική γλώσσα (σχήμα οξύμωρο το ξέρω, αλλά αυτό είναι).

Αν και δεν έχω την αναγκαία πληροφόρηση θεωρώ πως τα κομμάτια είναι γραμμένα σε διάφορες περιόδους εξάγοντας άλλες διαστάσεις, χωρίς όμως αυτό να διαταράσσει σοβαρά την ομοιογένεια που εκπέμπει σαν σύνολο. Κατά την γνώμη μου το album μπορεί να χωριστεί σε δυο μέρη, το αρχικό περιλαμβάνει τα τρία πρώτα κομμάτια ξεκινώντας από τον παπικό σχολιασμό και τις καμπάνες του Ignitus μέχρι ο Ghash να ρουφήξει την μύτη του για να καταλήξει αργότερα στ’ αλυχτίσματα του ομότιτλου. Στα κομμάτια αυτά θα βρούμε την σιδηροδρομική πηγαία Νορβηγία με riff που κάνουν καταβάσεις ορεινών όγκων λαμβάνοντας μια πορεία που θα κοπεί λίγες φορές με mid tempo στάσεις για τις απαραίτητες ανάσες και να συνεχίσει αγέρωχη. Στις καταβάσεις θα βρούμε organ και ακουστική κιθάρα σαν ένα πέρασμα ή κατάληξη που θα βάλει μια πινελιά σε άλλο χρώμα για να σπάσει το συνεχές γκρίζο της πλοκής. Βασικό στοιχείο των κομματιών είναι τα φωνητικά που εντείνουν το σύνολο εκφραστικά, τόσο σε άρθρωση όσο και σε δύναμη κάνοντας λίγο πιο «ζωντανό» το μονοδιάστατο ύφος του. Το Black Metal των Νορβηγών σέβεται πολύ το Metal συνθετικό του βαδίζοντας με παικτικό προσανατολισμό κατά την σύνθεση. Σαν συνεπαγωγή εδώ θα βρούμε καλό ήχο και κομμάτια που βγάζουν προς τα έξω τα όργανα, ως και το αγνοημένο στο Black metal μπάσο που παραμελούν ή απλά δεν συμπεριλαμβάνουν και τόσο στην διαδικασία οι περισσότερες Black Metal οπτικές. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει τα τρία επόμενα κομμάτια, ξεκινώντας με το γαλήνιο Amir Al-Mu`Minin (ο διοικητής των Πιστών) που φέρει το ύφος των Arcturus στα φωνητικά αλλάζοντας εντελώς το feeling για να προκαλέσει άλλα συναισθήματα με την κρυφή τελετουργική του λυρικότητα. Έπειτα συνεχίζει με το mid tempo και μελωδικό Var Aere Er Troskap που φέρει τον ήχο του Ep και θα ολοκληρωθεί με μια δυναμική Νορβηγική αντεπίθεση στο Ordets Makt που μας γεμίζει ικανοποίηση. Τα τρία τελευταία κομμάτια είναι πιο άμεσα και περιεκτικά τοποθετώντας το ύφος στην μελωδική πλευρά κάνοντας παύση στην σιδηροδρομικότητα. Τέλος κάτι που έχουμε δει αρκετές φορές και μας αρέσει παρότι τίγκα γραφικό, το δωράκι της μπάντας προς όλους μας βρίσκεται στο 66ο κομμάτι, instrumental με χύμα ήχο για να εντείνει την παικτικότητα έχοντας πολύ ωραία αύρα.

Το Libertus είναι ένα Νορβηγικό album με αρκετά τυπικά στοιχεία στην εφαρμογή του αλλά δεν είναι άμεσα χωνευτικό απαιτώντας λίγο από τον χρόνο του ακροατή. Συνολικά αν και κουβαλά χαρακτήρα δεν αγγίζει τόσο το Ep αλλά αυτό μένει να το δούμε και στον χρόνο. Τέλος, επειδή δεν μου στέλνουν δωρεάν τ’ album ούτε είναι και φίλοι μου, μπορώ χωρίς κανένα ίχνος ντροπής να εξυμνώ την προσπάθεια της Kyrck Productions & Armour με τις πολύ όμορφες εκδόσεις και την εστιασμένη προσοχή στις αξιόλογες προσπάθειες. Το Είδος θα ζήσει αν οι ακροατές βάλουν και το χέρι στην τσέπη, οπότε θυμηθείτε όταν κάνετε παραγγελία να ζητήσετε και γουστόζικο patch.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: