2012-Αίμα

Το ελληνικό Black/Death αρχίζει να μιλά στην γλώσσα που επιθυμούν οι σαρδανάπαλοι οπαδοί του. Ανθίζει γεμίζοντας τον κήπο με πανέμορφα μπουμπούκια, βέβαια αυτές οι λέξεις μοιάζουν κάπως άσχετες με το περιεχόμενό του. Οπότε ναι, αποσυντίθεται, σαπίζει και μάλιστα η σκουριά του εμπεριέχει τέτανο θανατηφόρο. Στις προσπάθειες που φτάνουν από τα υπόγεια σπήλαια διακρίνουμε χύμα ψυχοσύνθεση που εξάγει πώρωση, χωρίς μεγαλεπήβολα σχέδια, χωρίς προσδοκίες και ίχνος αλαζονείας, καταραμένο, τρισάθλιο, ψόφος ωχρός και άσχημος. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν και οι Αθηναίοι που κρύβονται πίσω από το νέο project Αίμα, τα δυο μέλη τους μάλιστα παίζουν και σε άλλες μπάντες όπως οι Goat Synagogue που κυκλοφόρησαν πέρσι το πρώτο τους Demo Law Of The Headless Architect. Εν έτη 2012 λοιπόν, δεν υπάρχει πιο σωστό όνομα για βγεις και να παίξεις Black/Death. Δεν είναι θέμα ακρότητας και αποτροπιασμού, ούτε κάποιας τελετουργικής βλακείας. Πολύ απλά η λέξη Αίμα μπορεί να είναι γλαφυρή αλλά είναι συνάμα και άρτια για το Είδος. Αθροίζοντας τις δύο αυτές έννοιες θα προκύψει μια λέξη που όλοι ξέρουμε καλά, Cult και μάλιστα με πάθος, πυγμή, ειλικρίνεια, σθένος, τακτική. Συμπέρασμα εκ του προοιμίου: Αν πιστεύεις ότι μπορείς να παίξεις Black Metal δεν πρέπει μόνο να το ακούμε, πρέπει και να το βλέπουμε. Οφείλεις να κάνεις αυτό που νιώθεις, αλλά αν θες να πετύχεις πρέπει να διαπεράσεις μέχρι και το πάγκρεας του ακροατή. Το ντεμπούτο του Αίματος ξεχειλίζει Black/Death αισθητική από τ’ όνομα και το γαμιστερό εξώφυλλο ως το μερακλίδικο tape που κυκλοφορεί η νεοσύστατη Goatmarch, εξάγοντας χωρίς ίχνος αμφισβήτησης πηγαία και ανόθευτη δύναμη.

Κατεβαίνουμε λοιπόν στο μπουντρούμι τους δίχως ελπίδα, το γκρίζο αμυδρό φως μας ψυχοπλακώνει, η μυρωδιά της κομμένης σάρκας φτάνει από την ρινική κοιλότητα στον εγκέφαλο προκαλώντας συμφόρηση. Το σπήλαιο στάζει από παντού, η γλώσσα υγραίνεται, οικεία και γνωστή γεύση, αίμα, πόνος και θηριωδία. Η πλοκή στο δεκάλεπτο Demo των Αθηναίων αναπτύσσεται μια κι έξω κουβαλώντας στον πυρήνα της ένα οξύμωρο σχήμα δράσης. Το οποίο θα μπορούσε να περιγραφεί ως ακατάσχετη ορμή με αργή κίνηση. Αυτή η αντίφαση ζει στο ογκώδες και βροντερό rhythm section, που ενώ κοχλάζει αργοπορεί και ενώ φθίνει μας καταπίνει διαβαίνοντας. Βασικό στοιχείο στο αλαφιασμένο μοτίβο τα Brutal πηγαδίσια φωνητικά που βοηθούν να δημιουργηθεί αναταραχή ακόμα και με τις αργές τους εκφορές. Οι κιθάρες είναι στοιχείο του ρυθμικού μέρους και συντηρούν σε μεγάλο ποσοστό το περιεχόμενο. Κι όμως σε κάθε κομμάτι κάνουν δυο-τρεις κινήσεις και στριφογυρίζουν την κανάτα με το αρχέγονο αίμα, πιτσιλώντας οργασμικά των ακροατή. Έτσι εδώ θα βρούμε τόσο μικρά Blashemy ορμώμενα σολάκια στο άσχετο ή backround παραπονεμένα riffs (Maker’s Wrath). Η ουσία του Demo όμως κρύβεται πίσω από τον άρτιο συνδυασμό των πρωτοτύπων, με την σύζευξη των εξ’ ενστίκτου επιρροών Archgoat, Black Witchery, Beherit και της ρυθμικής ζάλης των Portal, Mitochondrion. Εκεί καταφέρνει όχι να ξεπατικώνει όσα αγάπησε αλλά να εκφραστεί μιλώντας την δική του γλώσσα, χωρίς ωστόσο να διαφοροποιεί αυτά που γνωρίζουμε κι επιζητούμε.

Η λατρεία των περισσοτέρων μας για το Black/Death δεν μπορεί να κρυφτεί, είναι μια τάση, μια κατάσταση, ένα αρχαίο ένστικτο που ικανοποιείται. Θαρρώ πως είναι φυσικό επακόλουθο, μιας και μέσα από τον βούρκο του φύτρωσε κάποτε η ρίζα του Black Metal, έτσι ίσως όλοι μας μπορούμε να δικαιολογηθούμε κρύβοντας το βάναυσο φετίχ πίσω από τον ήχο και την τέχνη του. Από την άλλη ενδέχεται και η σοβαρή ενδοσκόπηση με ψυχιατρικό γνώμονα, γι’ άλλες αναζητήσεις λίγο πιο προσωπικές. Τώρα όμως ήρθε η ώρα να μπουν όλα τα μαγαρισμένα αποπαίδια στην σειρά και ν’ αφουγκραστούν το βδελυγματικό γέννημα. Και αν αυτή η γέννα έχει σπείρει σωστά, το θέρισμα της στο κοντινό μέλλον θα βγάλει και γαμώ τις σοδειές.

Η μπάντα μας εμπιστεύθηκε την κασέτα σ’ ένα διόλου ευκαταφρόνητο Mp3, κοπιάστε και έπειτα κάντε μια σοβαρή ερώτηση στον εαυτό σας. Αξίζει να μην έχω το πρώτο Demo του Αίματος στην φυσική αναλογική του μορφή?

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: