Rhinocervs (RH-01-02-07-11-12-13)

Εδώ δεν έχουμε ακριβώς μια μπάντα, αλλά ένα label που διατηρούν δυο Αμερικανοί από το Long Beach της California και χρησιμοποιούν για παράξενες και εν πολλοίς untitled κυκλοφορίες, λειτουργώντας έτσι και ως μπάντα. Πρωτότυπο κι ενδιαφέρον το διπλό έργο των Αμερικανών μοιάζει να κρατά την δάδα του underground, έστω κι αν αυτή επάνω στην μεταλλική της βάση γράφει 10’s. Πριν δούμε τι συμβαίνει στο μουσικό κομμάτι, να σημειώσουμε πως εδώ έχουμε το alter ego label της Crepusculo Negro, η οποία έχει στο roster της μπάντες όπως οι Volahn, Arizmenda, Glossolalia, Kuxan Suum, Blue Hummingbird On The Left, Shataan, Absum, Tukaaria, Odz Manouk. Τα μέλη αυτών των δυο labels είναι προσκείμενα στον λεγόμενο Black Twilight Circle. Ο Rhinocervs ως label δεν έχει κάνει ακόμα πολλές κυκλοφορίες, μοιάζοντας να προσανατολίζει σταδιακά την δράση του στο μουσικό project των Rhinocervs. Τα demo tape τους βλέπετε έχουν μια πρωτοτυπία, συνδυάζουν έξυπνα την early Cult διάσταση με μια νέα αισθητική που βγάζει αναθυμιάσεις στο χρώμα που λατρεύουν οι οπαδοί του ήχου. Στις πληροφορίες που θα πρέπει να συγκρατήσει κάθε ακροατής είναι πως εδώ μιλάμε για μια πορεία που ζει αρκετά μακριά από normal κυκλοφορίες εμπορικού βεληνεκούς αλλά τις προσεγγίζει ως προϊόν από την αντίθετη κατεύθυνση. Δηλαδή καταφέρνει ν’ ακουμπήσει την εμπορικότητα χωρίς να χρησιμοποιεί το πακέτο της αγοράς αλλά το αυξανόμενο hype της underground φάσης. Αυτό δεν είναι αρνητικό αν μπορεί να στηριχθεί σε μια μουσική αλλά κι αισθητική καλλιέργεια που μιλά στον ακροατή όπως αυτός επιθυμεί. Καλό θα είναι όμως να μην περιγράφουμε καθετί νέο με βλακώδεις όρους, όπως Nu-black metal και ξεφτιλίκια περί «second wave of hipster black metal» που διάβασα και διέγραψα από το Last fm text της μπάντας. Σε αυτό το σημείο πρέπει να υπογραμμίσω πως κατανοώ πλήρως την αναγκαιότητα της λέξης hipster, επειδή κατάλαβα κάποτε και την αναγκαιότητα της λέξης φλώρος. Αλλά μη μας γαμάτε χρησιμοποιώντας την σαν καραμέλα σε οτιδήποτε καινούριο δουν τα μάτια σας. Ηype δεν σημαίνει Hipster και η λέξη Hipster δεν θα πρέπει να μπαίνει μπροστά από καμία Black Metal μπάντα που δημιούργησε λίγο hype, λες και μιλάμε για συνώνυμα ή επακόλουθα. Τέλος, επειδή αρκετές φορές στο last fm υπάρχουν και σωστές σκέψεις, στο ίδιο κείμενο γίνεται μια αναφορά που μας λέει πως η απόκρυψη των μελών που απαρτίζουν το project των Rhinocervs είναι λειτουργική, προωθώντας την τέχνη πάνω από τον καλλιτέχνη και την λατρεία της προσωπικότητάς του.

RH-01 

Στο πρώτο tape που κυκλοφόρησε μέσα στο 2010 λάβαμε το αρχικό πλάνο. Το άνοιγμα της αυλαίας των Rhinocervs εμφάνιζε ένα οικείο Black Metal σκηνικό σε rehearsal καταστάσεις, που έσταζε στιγμές ιδιαίτερης γλύκας. Το μουσικό πλάνο των Αμερικανών κουβαλούσε σχηματισμό που έμπλεκε διάφορα υποείδη θέτοντας ως αφετηρία μια χύμα ροή, με σχετικά εκκωφαντική διάσταση στον ήχο. Το rhythm section ριμαδιάζει ηχητικά χωρίς να χάνει τον ειρμό του, ενώ γύρω του μελωδικά riff με επικό προσανατολισμό φέγγουν θανατερή πάχνη, σαν το φεγγάρι πάνω από το κάστρο του εξωφύλλου. Ιδιαίτερα και πολύ εκφραστικά είναι τα φωνητικά που ζουν σε μια Black/Death παχιά φόρμα και κάπως αργή εκφορά του λόγου, αλλά με κατανοητή άρθρωση. Αν και λεπτομέρεια σε σημεία θα βρούμε καθαρές εκφράσεις με πομπώδη χροιά, που μεγιστοποιούν το ατμοσφαιρικό πεδίο. Οι Rhinocervs ξεκινούν φτιάχνοντας Black Metal που ικανοποιεί σε κομμάτια που ρέουν διαγράφοντας κίνηση. Η ουσία στο RH 01 ήταν η γέννηση της μελωδίας μέσα σε μια χύμα διάσταση, φέρνοντας στο μυαλό κάτι από τον τρόπο των Von Goat στο Septic Illumination, με την διαφορά πως το RH 01 ζει λίγο πιο ανέμελο και περισσότερο Black Metal στο ρυθμικό του μοτίβο.

RH-02 

Στο δεύτερο βήμα τους οι Αμερικανοί διαφοροποιούν κάπως τον ήχο, που μοιάζει πλέον πιο σταθερός έχοντας ένα στιβαρό ρυθμικό μέρος να κρατά ίσα τη ρότα. Αυτή η minimal αλλά και δυναμική φάση θυμίζει κάτι από τον τρόπο του M.Aspa στους Clandestine Blaze. Εδώ λοιπόν θα βρούμε Black Metal που καλπάζει χωρίς αυτό να σημαίνει πως χάνει στο κομμάτι της ατμοσφαιρικότητας. Ο τρόπος που το επιτυγχάνουν αυτό είναι μια αντίθεση ρυθμού και μελωδίας που σχηματίζουν τα μελωδικά riff σε συνάρτηση με το rhythm section, εκπέμποντας μια κατάσταση που μαγνητίζει τον ακροατή. Πιο παραστατικά πίσω από το ρυθμικό primitive ύφος υπάρχουν εκλεπτυσμένα riff γεμάτα χρώματα που βγάζουν μια τελετουργική θαλπωρή. Η οποία είναι μάλιστα ισόποση με την εικαστική τοποθέτηση των τύπων που βαδίζουν αγέρωχοι στ’ οπισθόφυλλο στο γνωστό μοτίβο κάπα-κουκούλα-δάδα. Στο RH 02 έχουμε κλείσιμο όπως και στο πρώτο demo μ’ αφιέρωμα στο μπάσο, δείτε τα τέταρτα κομμάτια τους και απολαύστε.

Σημείωση: Τα δυο Demo RH01 και RH02 του 2010, κυκλοφόρησαν και μαζί σαν collection tape το 2011 με τίτλο RH 01-02. Το mp3 αυτής της κασέτας έχει πολύ καλύτερο ήχο από τα tape rip των κυκλοφοριών του 2010, συνεπώς θα ήταν προτιμότερο ν’ ακούσετε κατευθείαν αυτό. Για να βρείτε γρήγορα άκρη, σας παραπέμπω σε γνωστό thread για να λάβετε την κασέτα από κάποιον που μας πληροφόρησε σχετικά με το project.

Στην αρχή του 2011 το label Rhinocervs κάνει μια συλλογή με τίτλο Odour Of Dust And Rot. Εκεί θα βρούμε συνθέσεις από μπάντες της Crepusculo Negro όπως Glossolalia, Absum, Tukaaria, Kuxan Suum, Nihilobstat, Odz Manouk καθώς ακόμα και πέντε untitled κομμάτια απο  untitled καλλιτέχνη. Όπως είναι φυσικό η σύνδεσή τους με τους Rhinocervs ως μπάντα είναι φυσικό επακόλουθο, ωστόσο επειδή δεν είναι τίποτε official δεν θα προσχωρήσω στην περιγραφή τους στο παρόν κείμενο. Εσείς αφού ολοκληρώσετε την διαδικασία θυμηθείτε να βάλτε σε κάποια φάση το compilation και να δώσετε βάση στα untitled κομμάτια που ανακαλύπτουν πάντα νέους δρόμους ν’ απλωθούν.

RH-07 

Το τρίτο tape των Αμερικανών διαφοροποιεί το μέχρι πρότινος ύφος τους και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Το μουσικό περιεχόμενο έχει μικρή επαφή και με το Black Metal παικτικά αλλά όχι και στα συναισθήματα που εκπέμπει. Το πλάνο εδώ θα ξεκινήσει από μυσταγωγικές μελωδίες που βγάζουν μια εκπληκτική ατμόσφαιρα, τοποθετώντας τον ακροατή σε μια ταξιδιωτική θέση, αστρικού προσανατολισμού. Ο στόχος του RH 07 μοιάζει να είναι η άκρατη μελωδικότητα και φτάνει στην εγκαθίδρυση ενός μαγικού πέπλου, ιδιαίτερα όμορφου και έξοχα τοποθετημένου σε κάθε σπιθαμή του έργου. Το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό είναι ο ήχος της κιθάρας και η καλλιέργειά του σε όλα τα κομμάτια, στο ύφος της βγάζει μια ισορροπημένη ηρεμία, ακόμα και στα γρήγορα untitled V & VII. Οι μελωδικές φόρμες διαδέχονται η μια την άλλη και τα καθαρά φωνητικά ψιθυρίζουν συμπαντικά μυστικά, στον (ηλιοκεντρικό) φωτισμένο ουράνιο θόλο του εξωφύλλου. Συνολικά εδώ θα βρείτε low-tempo riff ηρεμία με θολό ήχο, πολλές εικόνες, υπόκωφες δονήσεις, Doom άρωμα και αφοσίωση στην ατμόσφαιρα. Μια κασέτα δοσμένη καθ’ ολοκληρία στον συναισθηματισμό και την αισθαντικότητα του ακροατή.

RH-11 

Όπως είναι φυσικό η τέταρτη εφαρμογή ήρθε για να επανατοποθετήσει την Black Metal δυναμική ως βασικό πλάνο έκφρασης κι αισθητικής. Εδώ μάλιστα θα βρούμε και τα πρώτα κομμάτια των Rhinocervs που γεννήθηκαν με τίτλο. Οι συνθέσεις είναι μεγαλύτερες και τα riff έχουν μια τάση ν’ αλώσουν εκτάσεις κατά την πρόοδο τους. Ευθύγραμμη πορεία στο Rhythm section με αλλαγές μόνο στα riff που βγάζουν μια μονοδιάστατη κατάσταση, με την διαφορά ότι μέσα σε αυτό το μονότονο ύφος έχουμε συνεχή αναλαμπή στον ίδιο χρωματικό τόνο, όπως ακριβώς βγαίνουν οι διάφορες προοπτικές του ιδίου χρώματος και στο έξοχο εξώφυλλο. Αναμφισβήτητα δυναμική έκφραση με τα φωνητικά να λαμβάνουν υπαρκτό ρόλο, χωρίς να βρίσκονται όσο μπροστά ήταν στο ντεμπούτο. Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν μέχρι να φτάσουμε στην κομματάρα Devour All The Living Things με την έξοχη έναρξη και τον επικό προσανατολισμό της, μέχρι να επέλθει η μυστήρια αύρα στο break και το άψογο τελείωμα. Το untitled κομμάτι που ακολουθεί (πάντα υπάρχει έστω κι ένα τέτοιο) θα εμφανίσει μια συναισθηματική πλευρά και το Maw Of Death θα πείσει με περισσή ευκολία και τον πιο δύσπιστο ακροατή για την αξία τους. Το RH 11 είναι έντονο και ίσως το πληρέστερο κομμάτι της συλλογής των Αμερικανών.

RH-12 

Γαλήνια κι ατάραχη ηρεμία σε απόλυτα εναρμονισμένο κυανό τόνο εικαστικά και οι Αμερικανοί γίνονται καλύτεροι με κάθε νέο βήμα, με κάθε νέα σκέψη κι εφαρμογή. Το όπλο που κάνει το έργο τους επιτυχημένο είναι η παικτικότητά τους. Μοιάζει με στάση και συμπεριφορά όντας σημείο που εκλεπτύνει το έργο τους. Στο πρώτο βήμα του 2012 αυτή θα τους βγάλει σε μυστικές ακρογιαλιές που βρέχονται από γλυκά νερά και δροσίζονται από ελαφρύ αεράκι. Εδώ θα βρούμε διάφορες όψεις της μελωδικότητας σε Mid tempo απάγκιο και ένα μπάσο να βασιλεύει σε αρκετές στιγμές της διαδικασίας. Το πεδίο δράσης θα βγάλει πνιχτά φωνητικά, που κουβαλούν την δυνατότητα να λάβουν ως και πρωταγωνιστικό ρόλο, περνώντας το περιεχόμενο σε Depressive ηχοτόπια. Μελαγχολία και ανέμελος τόνος μέσα από μελωδικές γραμμές που τείνουν να φτάσουν την Doom ατμοσφαιρική πίεση, χωρίς να εγκαταλείπουν την αύρα της ρομαντικής έλλειψης. Ακόμα και το ρυθμικό πλάνο που πιάνει ένα tempo στο δεύτερο κομμάτι είναι έτσι τοποθετημένο που μοιάζει με μια ηχητική μάζα ησυχίας. Τα riff στο δεύτερο φέρνουν κάτι από Belus & Fallen στην αλληλουχία τους αλλά όχι καθ’ όλη την διάρκειά του. Το περιεχόμενο μοιάζει να είναι για μια ακόμα φορά απόλυτα δοτικό προς τον ακροατή και την μαυρομεταλική του τάση συναισθηματικά.

RH-13 

Στο δεύτερο βήμα του 2012 και έκτη κασέτα στο σύνολο θα βρούμε αρκετές επιρροές από τους πρώιμους Leviathan, εδώ το ρυθμικό μέρος είναι ο σφετεριστής της προσοχής και απόλυτος κυρίαρχος της διαδικασίας. Στο συνθετικό επίπεδο όλα θα εξελιχθούν μέσα σε μικρά σε διάρκεια κομμάτια που ζουν περισσότερο για να δημιουργήσουν ταραχή με πολλές αλλαγές, στροφές και αυξήσεις πίεσης της riff αρμαθιάς. Από την άλλη το ρυθμικό μέρος κοπανιέται ασύστολα, δημιουργώντας ένα ακόμα μικρό χάος για να εκτείνουν την δράση τους. Τα φωνητικά είναι στιβαρά, πνιχτά και πολύ δυναμικά ενώ το σύνολο μοιάζει τεταμένο και καφτερό σαν την πυρκαγιά που ξέσπασε στο ξύλινο σπίτι του εξωφύλλου. Εδώ έχουμε την πιο εκκωφαντική οπτική των Rhinocervs και το πολικό αντίθετο του RH 12. Όμως υπάρχει ένα μεμπτό σημείο για τον ακροατή και είναι στον ήχο που μοιάζει σχετικά στεγνός και απεριποίητος, ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι ζήτημα του tape rip ή επιλογή της μπάντας για να ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία της κυκλοφορίας. Στο έκτο untitled κομμάτι Θα βρείτε ένα γλυκό ήχο στα τύμπανα και μια παραπάνω μελωδικότητα που θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος της κασέτας.

Οι Rhinocervs κάνοντας αθόρυβο έργο απέδειξαν την αξία τους μέσα σε δυο χρόνια. Αναμφισβήτητα η μουσική απελευθέρωση από μανιέρες και τυπικότητες ήταν η βάση που έχτισαν. Σαφώς βοήθησε ο πλουραλισμός και το ανεπιτήδευτο προσωπικό ύφος σε οποιαδήποτε μουσική όψη του Black Metal κι αν επέλεξαν να εξερευνήσουν. Η αύρα της μπάντας και ο αέρας που κινεί με κάθε νέο tape είναι λογικά η δύναμη που προσελκύει όλο και περισσότερους θιασώτες στο έργο τους. Αλλά η μεγαλύτερη νίκη τους, είναι πως κάθε νέα κασέτα μοιάζει μ’ εκφραστικό ξέσπασμα, σα να πηγαίνουν στο studio και να γράφουν μονοκοπανιά τη νέα version, χωρίς πρόβες, δεύτερες σκέψεις και λάθη. Ίσως βέβαια να με χτύπησε στο κεφάλι η μαγική untitled κατάσταση (..μέχρι και untitled μπλουζάκι υπάρχει..) που βγάζει ομολογουμένως ένα λαχταριστό underground feeling. Λογικά σε κάθε νέο tape θα συμπληρώνω το puzzle των untitled και μη κυκλοφοριών του ρινόκερου. Μέχρι τότε όσοι θέλουν να δουν ποιο είναι το «εδώ και τώρα» του Black Metal ας σπεύσουν, αλλά ας εμβαθύνουν. Όσοι πάλι ενδιαφέρονται για το «εδώ και τότε» του Black Metal φέτος κυκλοφορούν full-length οι Enthroned, Azaghal, Lunar Aurora, Sigh, Desaster, Naglfar, Sear Bliss, Svartsyn, Opera IX, Borknagar και αρκετοί «τέτοιοι» εκπρόσωποι του Είδους. Οπότε αν θέλει κάποιος να σνομπάρει το «εδώ και τώρα», υπάρχουν πληθώρα επιλογές για μια λαχταριστή ακρόαση από τα πολύ πολύ, μα πάρα πολύ ίδια και γνωστά και απείρως βαρετά ειδικά μετά το πέρας της πρώτης ακρόασης.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: