2012-Deus Ignotus-Chrismation

Η ιστορία των Deus Ignotus (άγνωστος Θεός) ξεκινά στα late zeros σε μακρινά προάστια της Αθήνας. Το πρώτο τους demo πίσω στο 2008 με τίτλο Worship The Fall Of Man εμπεριείχε την εσωτερική θέρμη, την τάση για ύπαρξη και μια ομάδα ιδεών μέσω της οποίας ξεκινούσε τον αγώνα του. Το Black Metal τους ήταν ένας συγκερασμός από διάφορα στοιχεία του Είδους, χωρίς να προσεγγίζει συγκεκριμένες διαστάσεις. Στη βάση των συνθέσεων υπήρχε μια καλή κυκλοφορία κιθάρας και μπάσου σ’ εναλλαγές, ενώ τα παράξενα σε ήχους riff με τις υπόκωφες μελωδίες έκαναν το πρώιμο σύνολο αρκετά ενδιαφέρον. Στα φωνητικά υπήρχε μια έξαρση που δεν χαμπάριαζε ατιμάζοντας το μικρόφωνο με τσιριχτούς συριγμούς αλλά και βαρύτερες εκδορές. Την επόμενη χρονιά η μπάντα κάνει δύο τα Demo της με το Slavery Of The Cosmic Knowledge. Εκεί είχαμε εμφανώς καλύτερο ήχο και μια λογική σειρά που εναρμόνιζε τις τάσεις, έχοντας ως βασικό στόχο να εξωτερικεύσει το αγνό Black Metal κομμάτι της ψυχής τους. Εδώ θα βρούμε μεγαλύτερη προσοχή στα θεμέλια και τα riff, που βγάζουν περισσότερο παγανιστικό άρωμα (βλ. Discipline The Winds Of Transformation) δημιουργώντας ουσιαστικά ένα ομοιογενές σύνολο. Το ρυθμικό μέρος είχε όρεξη για πορεία δίχως σταματημό αλλά έπεφτε και σε low tempo ροές, δίνοντας πόντους στο ατμοσφαιρικό κομμάτι. Το τελευταίο σημείο αναφοράς για την πρώτη εποχή των Deus Ignotus είναι το split που έκαναν το 2010 με κάποιους Γάλλους εν ονόματι Abnorm. Εκεί θα βρούμε ακόμα μεγαλύτερη λύσσα που μας την μεταδίδουν με μια ηχητική κατάβαση σε rehearsal σκηνικό. Μουντό περιεχόμενο που χάσκει σε μια γκρίζα ατμόσφαιρα, τηρώντας περισσότερο τον κανόνα του Black Metal, όταν αυτός εμπνέεται από την «Ιδέα» (Darkthrone) και ταξιδεύει μελανιασμένο από το κοπάνημα σε μανίες και λατρεμένες τυποποιήσεις. Τα φωνητικά εδώ είναι λεπτά και τσιριχτά σαν ατέρμονο κάλεσμα από μακριά. Πωρωτικό και cult μείγμα που θ’ απολαύσει στο έπακρο κάθε ακροατής που εθίστηκε σ’ αυτούς τους ήχους. Τέλος, θα πρέπει οπωσδήποτε να σημειώσουμε πως κλείνουν τα κομμάτια τους με το θορυβώδες Droned In Hate και μια δελεαστική Black Metal τροποποίηση στο Impact των Sun Of Nothing.

Κάπως έτσι φτάνουμε στο 2012 και το ντεμπούτο των Deus Ignotus Chrismation (Χρίσμα) που κυκλοφορεί από την Γαλλική Forgotten Wisdom Productions. Φέτος ο δρόμος των Αθηναίων διαφοροποιείται σχετικά με την Demo περίοδο, εκφράζοντας με τρόπο μεστό τα καθέκαστα αλλά όχι και με συγκεκριμένη μεθοδολογία. Η παραγωγή είναι προσεγμένη και ο ήχος πολύ δυνατός, ακριβής και σταθερός βοηθώντας την έξαψη του συνόλου να φτάσει γρηγορότερα μέσα μας. Αρχικά εδώ θα βρούμε μικρά σε διάρκεια κομμάτια και μικρή διάρκεια σε σύνολο (δεν φτάνει την μισή ώρα) ζήτημα που εκ πρώτης είναι άμεσο αλλά αυτό δεν σημαίνει και μαυρομεταλικά κατανοητό. Αυτό συμβαίνει γιατί το ύφος της μπάντας είναι καταιγιστικό, μοιάζοντας με ανελέητο ξεσπάθωμα που θέλει να γκρεμίσει τα πάντα στο διάβα του. Πίσω όμως απ’ αυτή την επιθετική έξαρση θα μας παγιδέψει με την σύμπραξη των δυνάμεων που αφύπνισε από την άβυσσο. Πιο αναλυτικά εδώ έχουμε μια διαολεμένη στάση που εκ πρώτης σέρνει το κουφάρι του ακροατή στα ριζά της κολάσεως, εκεί που τα καζάνια βγάζουν πηχτές αναθυμιάσεις. Η τελετή της επίθεσης είναι αδιάκοπη, ασύστολη και ασταμάτητη χτυπώντας τον με ιδιαίτερη ζέση στ’ απόκρημνα βράχια ξανά, ξανά και ξανά. Αλλά δεν θα σταματήσει εδώ αναμασώντας αδιάκοπα αυτό το κόλπο μέχρι το τέλος, αφού ολόκληρο τ’ απολυτίκιο του Χρίσματος φέρει στο εσωτερικό του λεπτές κλωστές από αλλού, μεταγλωττίζοντας την επίθεση και σ’ άλλα πιο ιδιότροπα τέκνα του χάους.

Σ’ επίπεδο ορολογίας εδώ θα βρούμε ένα Black Metal που ενώ στηρίζει την ακραία έκφραση δεν μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί με γνωστές λέξεις που θα προσδιορίσουν επ’ ακριβώς το ποιόν του. Αποτελείται από μια μίξη αρκετών στοιχείων μιας και ο τρόπος των Deus Ignotus δεν αποδέχεται να σταθεροποιηθεί σε μια μονόχνοτη βάση, από την άλλη βέβαια χρησιμοποιεί μια λογική συνισταμένη στο ρυθμικό του μοτίβο. Ξεκινώντας λεκτικά την περιήγηση μας στον τόπο του, σε πρώτο πλάνο θα βρούμε ταχύτητα που κάνει το σύνολο να σείει τη γη και να βροντά. Στην πορεία του τραβάει ανηφοριές με ταχύτητες, καλπασμούς ή μελωδικά riff βγάζοντας ακόμα και Death, Heavy, Thrash στοιχεία σε απόλυτη εναρμόνιση με την βασική του θέση, τον ακραίο Black Metal σφετερισμό της προσοχής μας. Καθ’ όλη του την διάρκεια τα βορβορώδη Death Metal φωνητικά τροποποιούν σαν αναστεναγμός την υφή του, κάνοντας το σύνολο να προσεγγίζει σ’ επίπεδο αισθητικής το  Black/Death. Εκεί όμως που θα το ξεστομίσεις αυτό, εμφανίζεται η pagan θέση του The Vortex Of Burning Martyrs, που μας στέλνει σε χιονισμένες κορυφές απαγκιστρώνοντάς το νου μας από την λαγνεία των υποειδών και τις κατατάξεις κάθε πονήματος σε στεγανά.

Οι Deus Ignotus ξεκίνησαν σαν μπάντα που προσπαθεί να δημιουργήσει κάτι δικό της, στηριζόμενοι στην οργανική νοοτροπία του Είδους. Η πορεία τους μέχρι σήμερα μας δείχνει πως προχωρούν δίνοντας έμφαση σε αυτό, χρησιμοποιώντας μάλιστα ως βασικό κλειδί για την σύνθεση την πηγαία έκφραση. Αυτή η διαδικασία αλλάζει πολύ τις δεδομένες τάσεις, δηλαδή όσα πιθανολογεί ο ακροατής ότι θα συναντήσει, κάνοντας το Chrismation μια τελετή που λειτουργεί αυτόνομα, παίζοντας ελεύθερα χωρίς να μπαίνει σε τακτικές από ένα και μόνο Black Metal μονοπάτι. Έτσι ολοκληρώνοντας την διαδικασία βρίθει σημείων και τάσεων, εξάγοντας μια ουσιαστική θέση. Αυτή η θέση έχει ως ατού μια έξυπνη συνθετική δολοπλοκία με υποσυνείδητο ατμοσφαιρικό ταξίδεμα (αν και εδώ που τα λέμε, όταν ανοίγει το album ένα Chrism που θα ζήλευε ως και ο Arioch για το επόμενο album των Funeral Mist τέτοιοι χαρακτηρισμοί θα έπρεπε ν’ απαγορεύονται). Οι Deus Ignotus πλέον έφτιαξαν το μείγμα τους και αν το εξελίξουν στο μέλλον μπορεί να οδηγηθούν ακόμα ψηλότερα στην κλίμακα του Είδους.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: