2012-Burzum-Umskiptar

Στο τέλος του 2011 ο Varg κυκλοφόρησε την συλλογή From The Depths Of Darkness με νέες εκτελέσεις σε πολύ γνωστά κομμάτια από τα δυο πρώτα full-length, Burzum και Det Som Engang Var. Την κυκλοφορία αυτή κατάφερα μέχρι σήμερα να την ακούσω με δυο διαφορετικούς τρόπους, ο πρώτος όταν βγήκε στην αγορά, με το μυαλό μου στραμμένο στο σήμερα και την ψυχή μου στο χθες και ο δεύτερος τις μέρες που γράφω το παρόν κείμενο, με μυαλό και ψυχή να συνταυτίζονται στο σήμερα. Η πρώτη ενασχόληση ήταν καταναγκαστικό έργο και ομολογώ πως το μαρτύριο ήθελα να τελειώσει σύντομα. Από την στιγμή που ολοκλήρωσα την διαδικασία δεν ξανασχολήθηκα με το compilation σκεπτόμενος πως αν θέλουμε ν’ ακούσουμε τα κομμάτια που εμπεριέχει, πρέπει να βάλουμε τις πρώτες κυκλοφορίες του Νορβηγού όπως αυτές ηχογραφήθηκαν στα 90’s. Στις μέρες μας μέσω του δεύτερου τρόπου κατανόησης κατέληξα πως αν θέλουμε ν’ ακούσουμε Black Metal από τον Varg στα 10’s, η μοναδική κυκλοφορία πέρα από το Belus είναι το From The Depths Of Darkness. Γιατί τόσο το Fallen (όχι ολικά αλλά κάμποσο) όσο και το φετινό Umskiptar εμπεριέχουν Skaldic Metal όπως άλλωστε το βάπτισε φέτος ο ίδιος.

Οι στίχοι στο Umskiptar (που σημαίνει μεταμόρφωση) είναι από το Νορβηγικό ποίημα Völuspá και το εξώφυλλο ένας πανέμορφος πίνακας του Peter Nicolai Arbo. Το φετινό πόνημα του Νορβηγού είναι περισσότερο μια μελοποίηση παρά μια δουλειά που μπορεί να περιγραφεί μουσικά μέσα από τις τετριμμένες λέξεις της Metal ορολογίας. Ωστόσο είναι γραμμένο σε Mid ως και no tempo ρυθμική γλώσσα με λεπτές κινήσεις στην πλοκή και τεράστια προσήλωση στα riff που εκπνέουν γλυκές μελωδίες σε μια ατέρμονη πορεία εν πολλοίς επαναληπτική. Το μουσικό μοτίβο σκεπάζει η ζεστή φωνή του, που διαγράφει κινήσεις σε καθαρές ατραπούς με πολλές και διαφορετικές χροιές. Αποκαλύπτοντας τις δυνατότητές που έχει να λαμβάνει ρόλους και να μας χαζεύει με την δυναμική που το έκαναν κάποτε τα παιδικά παραμύθια.

Ολόκληρο το σύνολο εκπέμπει ένα εθικό (έθος=συνήθεια, εξ ου και έθιμο) μήνυμα ενδεδυμένο τον μανδύα του ρομαντισμού και όσα αυτός εκπροσωπεί, απλώνοντας μια αύρα γαλήνης και πόνου ολόγυρα. Παράλληλα η γεμάτη ευαισθησία και μεγαλοπρέπεια αφηγηματικότητά του, φέρει την δύναμη ν’ απαγκιστρώσει την αστική μας προσοχή προς μια εξευγενισμένη πορεία. Είναι μια ονειρική μουσική που πλέει με τρόπο αργό και συμπαρασύρει τον ακροατή σ’ ένα ταξίδι που όσο προχωρούν οι ακροάσεις θα μετατραπεί σε λίμνη συναισθημάτων. Εκεί θα βγάλει το μαγικό προσωπείο της θλίψης πιάνοντας τον συνειρμό της αισθαντικότητας που έχει ή θα έπρεπε να έχει ο δέσμιος αστός που έχασε τον δρόμο της ανέλιξης μέσω της φύσης και τον ψάχνει σε pc και ντουβάρια. Δίδοντας απλόχερα ένα γινόμενο συγκινησιακά φορτισμένο, ειδυλλιακό, αγνό, μ’ εμμονή στην μελωδία που αγγίζει ως και την αφέλεια. Βλέπετε η μελωδικότητα πλέον δεν υποβόσκει, αντίθετα είναι η κινητήρια δύναμη ως και η ψυχική τάση του ένατου full-album του Vikernes.

Το Umskiptar δεν μπορεί να συγκριθεί με τα υπόλοιπα album της μπάντας επειδή πέταξε το σκοτεινό και βαδίζει στο τόπο των θεών, στο λαμπύρισμα. Δεν το λέω αυτό επειδή τα μεγαλύτερα τέκνα του Νορβηγού είναι φορτισμένα από την οπαδική ζέση αλλά γιατί είναι άδικο να γίνει συγκριτική θεώρηση σε ανομοιογενή μουσική ακόμα κι αν προέρχεται από το ίδιο πρόσωπο κάτω από το ίδιο σχήμα. Η μουσική μεταμόρφωση, αυτό που εκείνος ονόμασε Skaldic Metal είναι λογικό επακόλουθο ηλικίας και ταυτότητας. Της γνησιότητας που μπορεί να εντοπιστεί στην λατρεία του για το παρελθόν και την ικανότητά να μιλά μουσικά για την ουσία, την ψυχή όσων πρεσβεύει. Συνάμα ακόμα και αν θεωρηθεί υπερπαραγωγικός δεν τείνει σε κλωνοποίηση ιδεών ή έλλειψη ποιότητας, αντίθετα δηλώνει παρόν και θα συνεχίσει να δηλώνει παρόν χωρίς όμως και να κοινωνικοποιείται. Η έμπνευση και η ικανότητα να ταξιδεύει τον ακροατή, εντάσσοντάς τον συναισθηματικά στο έργο του, είναι η τέχνη του Varg. Όσο για τα χαρακτηριστικά της, όπως τα κόλπα του μπάσου και ο υπέροχος ήχος των τυμπάνων σε σημεία είναι το κρυφό δώρο όσων βιώσουν την διαδικασία.

Αυτή είναι η πρώτη δουλειά του Vikernes που φέρει Metal ηχητική διάσταση άρα και αναίμακτη κατανόηση για όλους εκείνους τους ακροατές που άκουγαν Metal και δεν άντεχαν το Black Metal, οπότε και δεν κατάφεραν ν’ απολαύσουν τις δουλειές του μέχρι σήμερα. Κατά συνέπεια το ερώτημα που τίθεται είναι πως θα εισπράξει το Umskiptar o οπαδός των Burzum, εκείνος που καλούσε αληθές, αριστουργηματικό, παραδοσιακό το πρώιμο πρόσωπο του Νορβηγού και δεν γοητεύεται από παρελθοντολαγνικούς λυρισμούς και εσωστρεφή γλυκύτητα. Αν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία γνωρίζετε ποιο είναι το επόμενό σας βήμα, το μουσικό πλάνο που θα βοηθήσει την δική σας ανέλιξη. Εμένα επιτρέψτε μου ν’ αποτραβηχτώ στην μέθη του Umskiptar και να υπερασπίζομαι στο διηνεκές όλους τους μαυρομέταλλους που δεν εγκαταλείπουν το Metal part του Black Metal τους, για το Black part. Όσο για τον ρομαντικό οπαδισμό που προφανώς εντοπίζετε στα λόγια μου, μη δίνετε και τόση σημασία. Είναι άλλωστε νωρίς για τους περισσότερους από εσάς μέχρι να έρθει η μαύρη μέρα που θα εγκαταλείψετε το αποτρόπαιο καραβάνι (όπως κάποτε έκανα) για να ‘ρθει πάλι ένα παράξενο απόγευμα που κάποιο μονόχνοτο riff θα γεννήσει μια ερώτηση στο μυαλό σας “σε τι μεταμορφώθηκα άραγε, τόσο καιρό που ξέχασα αυτό που πάντα ήθελα να Είμαι?”

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: