2012-Dark Sonority-Kaosrekviem

Οι Dark Sonority είναι από την Νορβηγία και αποτελούνται από μουσικούς  που μας έχουν απασχολήσει με αρκετές δουλειές μέσα στα zeros. ο W. που παίζει μπάσο και κάνει μέρος των φωνητικών είναι ο Luctus, που παίζει μπάσο στους Mare, κάνει φωνητικά στους One Tail, One Head, έπαιζε κιθάρες στους Kaosritual αλλά και στους Celestial Bloodshed κιθάρες και μπάσο. Από το 2009 είναι μέλος των Behexen πίσω από το ψευδώνυμο Wraath, συμμετείχε μάλιστα στο φετινό τους πόνημα Nightside Emanations (στις κιθάρες). Ο Azazil που παίζει τύμπανα και κάνει μέρος των φωνητικών, είναι ο Eskil Blix γνωστός και ως His Black Majesty MSTR. MALEFICUS .:. BLIX .:. NIDROSIENSIS από τους Black Majesty (πρόσφατα Band of the week στα κιτάπια του Fenriz) επίσης κάνει φωνητικά στους Mare ενώ φέτος θα ντεπουτάρει και με μια ακόμη Νορβηγική μπάντα, εν ονόματι Vemod, που είναι αρκετά ενδιαφέροντες. Ο Azazil που λέτε έπαιζε τύμπανα στους Kaosritual ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετά project τα οποία αξίζουν τσεκάρισμα. Τελευταίος, αλλά όχι και αμελητέος, είναι ο H. Tvedt ή Håkon που κάνει μέρος των φωνητικών κι έχει αναλάβει κάποιες κιθάρες και το κλασικό Organ. Στο παρελθόν συμμετείχε και αυτός στους Kaosritual έχοντας τις ίδιες αρμοδιότητες μόνο που μας ήταν γνωστός ως Nihilfer. Από τα παραπάνω θα μπορούσαμε να πούμε πως οι Dark Sorenity είναι τρόπον τινά η συνέχεια των Kaosritual με την ειδοποιό διαφορά ότι λείπει ο Steingrim Torson, γνωστός μας ως Mehimoloth. Ήταν μέσα σε αρκετά ακόμα project μα πάνω απ’ όλα τραγουδιστής των Celestial Bloodshed, ναι (αγαπητέ Πάνο..) είναι αυτός που αυτοπυροβολήθηκε την νύχτα της 30ης Απριλίου του 2009.

Εδώ έχουμε το πρώτο Ep των Νορβηγών που κυκλοφορεί φέτος από την Terratur Possessions. Αρχικά όπως εξέταζα την κυκλοφορία ο τίτλος Kaosrekviem μου φάνηκε λογοπαίγνιο που σηματοδοτεί το τέλος των Kaosritual, ίδιο πρώτο θέμα των δυο λέξεων και καταλυτική αλλαγή νοήματος στο δεύτερο θέμα. Οι Dark Sonority στην πρώτη τους απόπειρα δημιουργούν Black Metal που ακροβατεί ανάμεσα στην ογκώδη/παχιά πλευρά του Είδους φλερτάροντας με τις ορθόδοξες λιτανείες ηχητικά, ενώ κουβαλά στην χαοτική του διάσταση αναθυμιάσεις ατμόσφαιρας και όλα αυτά μονταρισμένα με κατάλοιπα ενός ένδοξου παρελθόντος. Θα έλεγα πως το Ep καταφέρνει ακόμα και με την πρώτη ακρόαση να εκδηλώσει όλα τα στοιχεία που καταλαμβάνουν μεταλλικά τον ακροατή, δυναμιτίζοντας με την πλοκή του και μαγνητίζοντας με τις ατμοσφαιρικές τζούρες που σκάνε σαν σύννεφα καπνού μέσα από τις εσοχές ταχύτητας και πυγμής. Σχηματίζοντας αγαστή συνεργασία ανάμεσα στην μανία και την παραζάλη, μια εκδοχή ξεκάθαρου Ευρωπαϊκού Black Metal (μπηχτή στους Usάκηδες) φορέα μυστήριου όσο και συνετού «χορευτικού» (ουστ!) ξεμαλλιάσματος.

Αυτό που με συνεπήρε δεν είναι τα riff, ούτε οι συνθέσεις αλλά το συναίσθημα που υποβόσκει μέσα τους. Είναι πνιχτό μ’ επικές εξάρσεις, κάτι πομπώδες αλλά γεμάτο σάπιες αναφορές, ένα κρεσέντο που παρασύρει το θυμικό μέρος του ακροατή στη πανοραμική θέα ανομολόγητων εικόνων και τον μετατρέπει σε υποχείριο, σε μαριονέτα, απλά ακούστε δυνατά!!! Οι Νορβηγοί όμως δεν σταματούν στο να το πράττουν αλλά το συντηρούν άψογα σε καθαρό ηχητικό πλαίσιο, σκορπώντας μια δραματική αφήγηση με δεδομένη μεταλλική αφετηρία και δράση. Αυτό είναι το δυσκολότερο μέρος όταν μια μπάντα θέλει να διατηρήσει το σκοτεινό Black Metal πέπλο με Heavy Metal αρχίδια (σχωρνάτε με, αλλά αν έγραφα Heavy Metal καμβά δεν θα καταλαβαίνετε αυτό που πρέπει). Εκεί θαρρώ είναι και η μαεστρία της παρέας, στη γνώση του Είδους, γιατί με τους Dark Sonority μεριμνούν πολύ διαφορετικά απ’ όσο μερίμνησαν μέχρι σήμερα με τα project τους.

Είναι το Organ και η Διονυσιακή μέθη στο Du Morgenstjerne, Morgenrødens Sønn με τους δεν τολμώ να πιστέψω στίχους!!! που εξισώνουν άριστα τον πρωινό αστέρα με τον Εωσφόρο… δείτε την μυθολογία μας για του λόγου τους το αληθές, είναι το μπάσο και η θηριωδία στο Deres Blod Være Over Dem! Είναι τ’ άψογα υμνικά φωνητικά με τις αλλοπρόσαλλες εμβαθύνσεις στο Deres Blod Være Over Dem! Και σαν τσεκουριά στο σκάλπ (αυτό είναι το μαυρομεταλλικό κερασάκι στην τούρτα) μια καταπληκτική διασκευή στο Call from The Grave των Bathory από την εποχή των Kaosritual…Ναι! με τον Steingrim Torson ζωντανό (Πάνο λαμβάνεις?) στα φωνητικά, που γουργουρίζει, σιχτιρίζει κι εξαπολύει απύθμενο και πάνω απ’ όλα Αληθές Black Metal, ακόμα κι αν έχει organ στην εισαγωγή…

Ξέρετε κάτι, ειλικρινά είναι πολύ δύσκολο ν’ ανακαλύψει κάνεις επαρκές Black Metal. Πόσο μάλλον ικανό και δημιουργικό Black Metal αλλά αναρωτιέμαι, σοβαρά αναρωτιέμαι εδώ και πολύ καιρό, ξέχωρα από το παρόν κείμενο, γιατί πιστεύουμε τόσο πολύ στο Black Metal που ανακαλύψαμε εμείς και όχι σ’ ένα άλλο Black Metal το ίδιο επαρκές και δημιουργικό που ανακάλυψαν άλλοι?

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: