Archive for the Αύγουστος 2013 Category

2013-Isvind-Daumyra

Posted in Αύγουστος 2013 on Σεπτεμβρίου 10, 2013 by Plunderer

Folder12 χρόνια. Τρομακτικός αριθμός αν το καλοσκεφτείς. Ίσως, τώρα που το καλοσκέφτομαι, τρομακτικός μόνο για το δικό μου μικρόκοσμο μιας και το ‘12’ αφορά τα χρόνια που πέρασαν από την τελευταία φορά που καθισμένος μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή προσπαθούσα να συνθέσω μια αντίστοιχη κριτική για το άλμπουμ κάποιων που δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποκριθώ ότι θυμάμαι ποιοι ήταν. Ασύγκριτα τρομακτικότερο (και πέρα από το μικρόκοσμό μου – ή μήπως όχι;) είναι  το γεγονός ότι αυτοί εδώ οι Νορβηγοί χρειάστηκαν έτη 15 για να κυκλοφορήσουν το δεύτερο τους CD, μετά το ‘Dark Waters Stir’ του 1996. Έχοντας απομακρυνθεί προ πολλού από τα τεκταινόμενα της σκηνής, το αυτοχρηματοδοτούμενο ‘Intet Lever’ του 2011 έμοιαζε να απευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά –και το λέω με όλο τον εγωισμό που μπορεί να περικλείει αυτή η πρόταση- σε ανθρώπους σαν κι εμένα˙ θιασώτες μια υπέροχης όσο και αλησμόνητα αφελούς εποχής, γεμάτη διαγωνισμούς δηλώσεων, διαγωνισμούς κακίας και μίσους, διαγωνισμούς χειρότερου corpsepaint, διαγωνισμούς μακρύτερης πρόκας/βέργας/κούτσουρου στα εξώφυλλα και στις φωτογραφίες. Νεανικές απερισκεψίες που είτε αργότερα τις θάβεις καλά-καλά και εύχεσαι να μη βρεθεί ποτέ κανείς να σηκώσει την πέτρα είτε συνεχίζεις με περισσή ευχαρίστηση να τις πλασάρεις στον κόσμο ως αποκρυσταλλωμένη άποψη ζωής μέχρι τη στιγμή που κάποιος χαρούμενος τρελός θα σου φτύσει την αλήθεια μέσα στα μούτρα και όλοι θα αναφωνήσουν ‘Μα είναι γυμνός!!’.

Επιστροφή στους Isvind˙ η Γερμανική Folter Records (αυτή με τους Nox Intempesta του τυπά ονόματι Monastiir και τους Svartsyn) είναι το νέο τους σπίτι και επειδή έχω μαύρα μεσάνυχτα σχετικά με τους τωρινούς διαύλους επικοινωνίας συγκροτημάτων-εταιρειών-κοινού εύχομαι να τα πηγαίνει καλύτερα από τη Solistitium, την εταιρεία που στις διαφημίσεις της δεν υπήρχε περίπτωση να μην έχει κατακρεουργήσει τα ονόματα των συγκροτημάτων και του υλικού αυτών που κυκλοφορούσε, και να τους εξασφαλίζει τα σημερινά στοιχειώδη. Ακούγοντας λοιπόν το ‘Daumyra’ συνειδητοποιείς πόσο σημαντικό είναι το να έχεις στην κατοχή σου την πρωτότυπη γνώση και να μην έχει φτάσει στα χέρια σου ένα κείμενο, προϊόν αλλαγών/προσμίξεων/επιχωματώσεων της στρατιάς των γραφέων-αντιγραφέων, που αδυνατείς να κατανοήσεις και μέσα στην επιθυμία σου να το κάνεις κτήμα σου το τροποποιείς κατά το δοκούν, προσδοκώντας να το φέρεις τελικά εγγύτερα στα δικά σου standards τα οποία δεν είναι κατ’ ανάγκην και τα ουσιαστικότερα.

Απογυμνωμένος από καθετί το ξένο, ο ήχος των Isvind μας σερβίρεται ξανά αυστηρότατα Νορβηγικός, ίσως πιο πειστικά Νορβηγικός από ποτέ. Raging black metal, χτισμένο με παθολογική αγάπη για κάποιες φόρμες παιξίματος που οι πιο παλιοί τις θυμούνται να ξεδιπλώνονται μπροστά τους κάθε φορά που ο ταχυδρόμος άφηνε το καινούργιο πακέτο με τα δέματα από το εξωτερικό ενώ για τους νεότερους αρκούν μερικά clicks. Ωμότητα, τραχύτητα, grim and frostbitten αισθητική (σιγά που υπήρχε περίπτωση να μην το γράψω αυτό!) και μαύρο συναίσθημα- μαύρο όχι της τελευταίας φωτοτυπίας με το ελάχιστο ίχνος μελανιού του εκτυπωτή αλλά του βαθύτερου σπηλαίου. Της φρικιαστικότερης θαλάσσιας αβύσσου. Του τέλους.

Η κριτική του Terrorizer για το ‘Dark Waters Stir’ άρχιζε με το εξής: “Darkthrone. Lots of Darkthrone”. Μετά από 17 χρόνια οι Isvind νομίζω ότι δικαιούνται να γράψει κάποιος γι’ αυτούς στο κλείσιμο της δικιάς του κριτικής…Isvind. Lots of Isvind. Αυτό είναι το ‘Daumyra’.

Νίκος Αναστόπουλος

Υ.Γ.: Ευχαριστώ τη φιλόξενη γωνιά του ‘The Plunderer’ blog και του ιδιοκτήτη της που μου χάρισε τη δυνατότητα να ‘ανεβάσω’ το συγκεκριμένο κείμενο . Και ένα ακόμη ταπεινότερο ‘ευχαριστώ’ για τα όσα καλά σχόλια δέχθηκα για κάποια πράγματα που έβγαιναν από την καρδιά και μόνο.

Advertisements