Archive for the Ιανουάριος 2013 Category

Witch In Her Tomb

Posted in Ιανουάριος 2012, Ιανουάριος 2013, Μάρτιος 2013 on Οκτώβριος 22, 2013 by Plunderer

Folder

Η μάγισσα στον τάφο της, είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση που κινείται στα σοκάκια του Underground εδώ κι έναν χρόνο. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πληροφορίες αν είναι solo φάση ή έχουν περισσότερα μέλη. Ξέρω πως αυτή η ανωνυμία τις περισσότερες φορές μοιάζει λίγο «δήθεν», αλλά στην περίπτωση τους δείχνει απλή επιλογή χωρίς κάποιο advantage. Στο πρώτο και ομότιτλο Demo κυριαρχεί ένα Harsh & Raw Black Metal που σκάβει με σκουριασμένο άροτρο το χωράφι της μονομανίας. Είναι γεμάτο λαχτάρα να εκφράσει με πάθος τη δύναμή του και να μας ταξιδέψει σε άκληρους τόπους, στην έρημη και άγονη γη που βρίθει παράσιτα και βασιλεύουν οι αχυρόμπαλες. Κάπου εκεί στο άκαρπο και τελματικό θα βρούμε Νορβηγικές θέσεις με punk προσανατολισμούς που κοντεύουν τους Bone Awl. Ωστόσο εδώ κυριαρχεί μηδενιστικό Usbm γεμάτο χουλιγκανισμό που τσακίζει τα πάντα στο διάβα του. Στη δομή δεσπόζει ένας καλοζυγισμένος όγκος που χτίζει την ροή σκεπάζοντας τον ήλιο, ο οποίος θα λάβει πολλές από τις αποχρώσεις του μαύρου. Τα riff βρίσκονται μπροστά και προκαλούν εθιστικό πονοκέφαλο. Μα σύντομα θα κοπάσουν από μια φρεσκάδα που θα δοθεί με την γλυκιά νότα των πλήκτρων, μοιάζει με σκιά ηρεμίας και δροσίζει το σώμα. Έπειτα φωνητικά και ρυθμικό βγάζουν και πάλι απύθμενο μένος, κάτι που δε θα σταματήσουν να πράττουν μέχρι το τέλος. Θεωρώ πως σαν σύνολο βγάζει χαρακτήρα κουλαντρίζοντας τις θέσεις και τα υψώματα, ενώ συνάμα για να δέσει η μαγιά παρουσιάζει θελκτικά ξεχαρβαλωμένο ήχο. Θα τον αναδείξει η εξαίσια παραγωγή, γιατί στέκει όσο θολή πρέπει εξάγοντας σε μια κουταλιά παγετό και κλεισούρα. Συνολικά θα σχηματίσει μια καυστική ατμόσφαιρα, εριστική σα την αλητεία και σαγηνευτική σα το θράσος, βαδίζοντας στο μονοπάτι της σκληρότητας με τρόπο τραχύ, δριμύ και στρυφνό.

tape

Στην αρχή του 2013 το Svn Okklt κυκλοφόρησε μέσω της ‎Fallen Empire ένα collection που φιλοξενεί έντεκα μπάντες από το Αμερικάνικο λαγούμι του Underground. Την πρώτη πλευρά που έχει τον τίτλο Rites Of Vehemence ξεκινούν οι Witch In Her Tomb, μ’ έναν μπασοβόμβο Havohej σε αργό και καθηλωτικό ύφος. Σύντομα ανάβουν τύμπανα και τραβούν στο κατόπι φωνητικά με grim τάση κι ένα ρυθμό που σου κολλά τέζα στο μυαλό. Οι Axis Of Light αποκαλύπτουν τα μυστικά ενός τάφου με ξύσιμο και πρίμα στην δεκάτη, ενώ τα φωνητικά τους κοντεύουν τη χροιά τ’ ουρλιαχτού στο μέγιστο peak. Αργό και πριμαριστό, μ’ επιθετικά riff κι έναν ωμό φωνητικό ξεσηκωμό το Master-Deceiver των Death Fortress. Οι Nuklearenpest έχουν μπουκωμένη διήγηση και βατή πορεία με λίγο χαλασμένο ήχο, τα φωνητικά σκούζουν μέχρι το break κι έπειτα ακολουθεί έντονο riff σ’ επικό ύφος. Στους Sylvus υπάρχει ακόμα εκείνος ο παλιακός μεταλλικός τυμπανισμός και οι Heavy κιθάρες με γουργουρητό ήχο, ενώ τα κοφτά φωνητικά σε grim τόνο μέτρησαν πολύ. Την δεύτερη πλευρά με τίτλο Rites Of Pestilence ανοίγουν οι Ελβετοί Tardigrada. Είναι ατμοσφαιρικά επιβλητικοί και μοντάρουν πίσω από το πέπλο της μυστικότητας μια δομή που συμμετέχει αρμονικά μ’ επίκεντρο τα επιθετικά φωνητικά και τον φθαρμένο ήχο. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η περίπτωση των Eos που ακολουθεί, για τους οποίους δεν ξέρουμε τίποτα (δεν έχουν καν σελίδα στο Metal archives). Το κομμάτι τους Katharsis κουβαλά ταχύτητα μα και μέριμνα στη σκέψη έχοντας έξοχο ήχο στα τύμπανα, μπορεί να είναι μονότονο αλλά εκπέμπει όμορφα ζόρια. Οι Gevurah είναι ικανοί, μα ταγμένοι στις ευρωπαϊκές μεθόδους, πιο συγκεκριμένα στις νεορθόδοξες Σουηδικές. Το Divine Ignition μπορεί να είναι τυπικά διεκπεραιωτικό αλλά φτιάχνει κατά τη βύθιση με τις τρεμάμενες κιθάρες, φέτος έκαναν κι ένα ενδιαφέρον Ep με τίτλο Necheshirion. Η Τρίτη πλευρά με τίτλο Rites Of  Departure έχει ως αφετηρία τους Dressed In Streams, μπάντα της συμπαθέστατης Colloquial Sound Recordings. Οι Αμερικανοί έχουν αλλάξει σε σχέση με το ντεμπούτο, θα έλεγα πως μοιάζουν πιο σταθεροί στο ζήτημα της δομής, που κουβαλά πλέον όγκο και metal λογικές. Τα φωνητικά είναι απόμακρα σαν ζοφερό αεράκι ενώ τα πλήκτρα που παίζουν πολύ μπροστά παιχνιδίζουν ιδιότροπα το κομμάτι. Το ατού θα βρεθεί κάπου στο 4:30, όταν μια δραματική ορθόδοξη στιγμή θα μετασχηματιστεί μέχρι το τέλος. Οι Xothist του Daniel Bouse παίζουν ένα κιθαριστικά ορμώμενο U.S Black Metal με μπουκωμένο και λίγο χαλασμένο ήχο που κρατά την ένταση και το ενδιαφέρον τεταμένο, χωρίς να κουράζει τον αμύητο. Τελευταίος αλλά όχι και αμελητέος είναι ο υπερδραστήριος Adam Kalmbach με το προσωπικό του project Jute Gyte σε Black Metal κομμάτι (το αναφέρω αυτό επειδή τα μισά album που έχει κάνει, στο ίδιο project, είναι ambient με ηλεκτρονική οσμή και χρώματα). Ο Αμερικανός έχει πάντα ξεχωριστό ήχο, το οποίο σημαίνει πως θα παίξει και λίγο με το μυαλό του ακροατή. Ο στόχος του είναι να σχηματίζει ασαφή ηχοτόπια με τη κιθάρα και διάφορους άλλους ήχους. Έπειτα όσο προχωρά το κομμάτι θ’ αποκτήσει ροή και φωνητικά προεκτείνοντας την αρχική ιδέα με αλλαγές, παύσεις κι ευθύγραμμες πορείες. Μέσα σε αυτές θα πειραματιστεί παίζοντας παράλληλα με όργανα και pc επιτυγχάνοντας την αρμονική συνύπαρξή τους. Στο επίπεδο της έκφρασης τα καταφέρνει όλο και καλύτερα με τη σχισμένη φωνή του. Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρη την συλλογή που είμαι σίγουρος ότι θα ευχαριστήσει τους θιασώτες του underground.

Folder

Το φετινό Ep των Αμερικανών φέρει τον λατινικό τίτλο Maleficus Maleficarum, που είναι παρμένος από την πιο σημαντική πραγματεία περί μαγισσών, που γράφτηκε πίσω την εποχή της Αναγέννησης. Αποτελούσε ένα περιεκτικό εγχειρίδιο χωρισμένο σε τρία κεφάλαια: Το πρώτο αποσκοπεί στο ν’ αποδείξει ότι υφίσταται η μαγική τέχνη, το δεύτερο περιγράφει τις μορφές της, εκθέτοντας λεπτομέρειες. Ενώ στο τρίτο παραθέτει με λεπτομέρεια τις μεθόδους εντοπισμού, τις δοκιμασίες, αλλά και την καταδίκη των μαγισσών. Έπαιξε βασικό ρόλο στις δίκες περί μαγείας που έγιναν σε όλη την Ευρώπη για μια περίοδο που ξεπέρασε τα διακόσια χρόνια. Στο μαύρο εξώφυλλο του Ep διακρίνουμε έναν ακαθόριστο κι ογκώδη σχηματισμό που συνοδεύεται από μια παρέα λουλουδιών κάτω αριστερά. Αυτή η επιλογή συνδέει τις πολλές αποχρώσεις του μαύρου με την ζωντάνια της φύσης. Στον προσωπικό μου αποσυμβολισμό περιγράφει την μαύρη καθημερινότητα και τη μικρή ελπίδα που παραμένει μέσα μας. Αυτό μας δίνουν τα λευκά άνθη, επειδή βγάζουν φως κι αισιοδοξία προσπερνώντας το σκοτάδι μιας βαριάς καθημερινότητας, ποτισμένη από τη ρουτίνα και τις μηχανικές κινήσεις. Δεν είναι αφημένα όμως εκεί για να τιτιβίζουν κάποιο τραγούδι μελλοντικής ευημερίας, ούτε πασχίζουν να μας πείσουν πως υπάρχει ελπίδα. Αντίθετα ως σύμβολο φέρνουν μπροστά στα μάτια μας την ζοφερή πραγματικότητα, υπογραμμίζοντας τον κύκλο φθοράς κι αφθαρσίας. Το μουσικό μέρος είναι δυο βήματα μπροστά από την αμεσότητα και στέκει προσιτό, δυναμικό, κουβαλώντας μια extra μουντάδα και περισσότερη ατμόσφαιρα. Η γλυκιά νότα της κιθάρας δίπλα στο νερό για ένα λεπτό ξεδιψά τον βασανισμένο μας νου. Αλλά δε σταματά και βαδίζει με καλπασμό στους καθηλωτικούς δρόμους της αγριάδας έχοντας τάσεις απονιάς σ’ επίπεδο αυτογνωσίας. Αυτό θα συμβεί με μια στιχουργική θέση που θα προσφέρει στον ακροατή «χαρά», μέσω της αυτολύπησης του μουσικού. Με τον στίχο που έγινε και σύνθημα της μπάντας στ’ official μπλουζάκι: My misfortune brings you great joy. Εκεί ακριβώς, στο καταπληκτικό τελευταίο κομμάτι (X) θα εμφανιστεί καίρια και καταλυτικά η μελωδία. Για να κλείσει το Ep με μια εξαίσια Νορβηγική εκεχειρία στη κιθάρα και τα φωνητικά ενώ τα πάντα γύρω του συνεχίζουν να είναι θολά και σκούρα.

Οι Witch In Her Tomb μεταφέρουν κι ένα νέο για την πορεία του Black Metal. Σχετίζεται με τον τρόπο που θα έρχεται κοντά μας η μουσική αυτή στο μέλλον. Αναφέρομαι βέβαια στην πολυπόθητη μικρή και περιεκτική διάρκεια που συσχετίζει μουσικό και ακροατή πολύ πιο άμεσα, πολύ πιο σύντομα. Είμαστε σε μια εποχή που η υπερπαραγωγή μπερδεύει και οι τυπικότητες κουράζουν, το φρέσκο θα βρεθεί πιο εύκολα σε Demo κασέτες κι 7ιτσα βινύλια παρά σε 45λεπτα full-albums. Θεωρώ μάλιστα πολύ θετικό το γεγονός πως κάποια μεσαία label έχουν αρχίσει ήδη να διπλασιάζουν τέτοιες προσπάθειες. Αναμένουμε με πάθος την εποχή που αυτό θα γίνει θεσμός των εταιρειών αλλά πολύ περισσότερο νοοτροπία των ακροατών.

Advertisements

Rhinocervs (RH-14-15)

Posted in Ιανουάριος 2013, Οκτώβριος 2012 on Απρίλιος 27, 2013 by Plunderer

RH-14

cover

Ένα χέρι στην ανάποδη grim παντομίμα ψαχουλεύει το πλαγκτόν του Είδους. Με εικαστική θέρμη και γήινα χρώματα οι Ρινόκεροι επέστρεψαν στο τέλος του 2012, με μια ακόμη άτιτλη κασέτα. Εδώ έχουμε Raw Black Metal που σουλατσάρει γοργά με ογκώδη σχηματισμό και μια τερατική μουρμούρα για φωνητικά σε χοντρό τόνο. Αυτονομία και αλλαγές στα riff, αντηλιά ως ατμόσφαιρα και μετρημένους τυμπανισμούς στις κυκλικές εφορμήσεις ως άλλο σημείο της ροής. Αγνή πορεία σε νοθευμένες μουσικές εφαρμογές δίχως να συμπάσχει με τις νόρμες της εποχής, αν εξαιρέσουμε την γοητεία της απόκρυφης δεοντολογίας που ζει στα πυρηνικά του κατάλοιπα. Αυτά τα φωνητικά είναι να τα θαυμάζεις που δρουν σαν από παραμύθι βγαλμένα. Εξοκείλουν με νεκρομεταλλικό σθένος και κάνουν παρέα με κάτι πλήκτρα νοερής διάστασης σχηματοποιώντας συναισθήματα βεληνεκούς. Ανηφορικές Riffοεπελάσεις και μια μούργα κολλημένη σε Doom βρόντο, ορθόδοξο νήμα σε ταστιέρες και καταποντισμοί στο ρυθμικό ως επέλαση. Η ηχητική εποποιία σε πρωτόγονη κλίμακα είναι επιστημονικά κατασκευασμένη και οι δηλητηριασμένες μελωδίες στα riff αλχημιστικό πείραμα. Μα πάνω απ’ όλα εδώ ρουφάμε σαν αστέρας του fashion system τη δική μας κόκα: Είναι μια μπουχτισμένη γαλήνη που θα γίνει σταδιακά φως θέασης του κατραμένιου ορίζοντα, λίγο λίγο όμως σα φάρος που δείχνει εσχατιές με περιοδικότητα για να μην γίνουν άμεσα αντιληπτές άρα και ψυχικά αποτρόπαιες. Αυτός είναι ο ζωοποιός κύκλος της μουντής λάμψης και μοιάζει σα να πέφτει μαύρη αστραπή σε φωτεινό τοπίο. Κλείνοντας την στρόφιγγα της ατέρμονης έξαψης αναρωτιέμαι πόσο θα γαμούσε άμα το μελανό αστροπελέκι έκαιγε όλη την αστική πλάση. Ένα λυχνάρι ρε πουστάρες θε να βρω και θα ευχηθώ να έρθει και πάλι μεσαίωνας, πανούκλα κι η φύση ησυχάζει. Ελπίζω να είμαι παρόν και να δω την καταστροφή σας, υπόσχομαι μάλιστα πως αν συμβεί θα πάρω μια χαιρέκακη γκριμάτσα χεσίματος, μιμούμενος το χαμένο μου χαμόγελο.

RH-15

Folder

Είμαστε όλοι σπουδαστές της ζωής και ζούμε στο σκοτάδι, εκεί στη συννεφιά της ύπαρξης προσδοκούμε το Αλαργινό φως. Αυτό είναι που λούζει τον «εν τήβεννο» στο εξώφυλλο του RH-15. Όσο για το άγνωστο και κρυμμένο του πρόσωπό… μη πάτε μακριά, ένας καθρέπτης φτάνει. Γιατί κανείς δε μπορεί να εξαιρεθεί από Αυτή τη πορεία. Άτιτλα, ο καθένας μας στη δική του ατραπό, καλούμαστε να βάλουμε στο άνω μέρος του εξωφύλλου εμάς και να ζήσουμε την εμπειρία. Πρέπει ατέρμονα να χαθούμε μέσα στα τρίσβαθα του προσωπικού μελανιού για ν’ αποκτήσουμε σταδιακά μια χρυσή κλωστή που θα γίνει κουβάρι κι έπειτα δαντελωτός ήλιος, πλημμυρίζοντας το Είναι μας. Αυτή είναι η πρώτη σχεδόν instrumental έκφραση των Rhinocervs και ανοίγει τους κόλπους της για μια εξολοκλήρου συναισθηματική τέρψη. Εδώ θα βρούμε τη μονοτονία σε μια εύφορη περιήγηση, μέσα από χρωματικές αναφορές ήχων. Οργανικοί σχηματισμοί σε ambient ύφος και μια λογική συγκροτημένης φρίκης γεννιέται. Η μελωδική παραζάλη ταξιδεύει σα το ηλεκτρικό ρεύμα από τ’ αυτιά στ’ ακροδάχτυλα και το στιλπνό της φως εξάγει έναν ακαθόριστο τρόμο. Είναι μια αποκάλυψη ενός γνωστού μυστικού εσωτερικού, εξωτερικού ή και τα δυο μαζί. Μοιάζει σαν ένα σκοτεινό μεταλλείο γεμάτο αλυσίδες και παράξενες κατασκευές θορύβου. Βαθύ, κρύο γεμάτο λαγούμια πλοκής που στέκεις φυλακισμένος και νιώθεις ότι δε βγάζει πουθενά. Το ασταμάτητο εφιαλτικό βούισμα με υποψίες θαλπωρής γιγαντώνει εαυτό κι όλο βυθίζεσαι στο ακαθόριστο πλάτωμα. Μέχρι που ξεπροβάλει το τρέμουλο του λυχναριού. Εξάγει λίγη θέρμη λειτουργώντας ως προβολέας που θα σχηματοποιήσει το πέρασμα μέσα από το έβδομο κομμάτι, αυτό κινείται αργά σε μαυρομεταλλικο φόντο. Έλαβες πάλι τη μορφή σου, τη θύμηση του εαυτού. Από εδώ και πέρα η ambient πλοκή κυριαρχεί (ακόμα και με Daudi Baldrs ή Mortiis αχνούς ήχους) και αποκαλύπτει απλά, λιτά και κομψά την μυητική διαδικασία. Ισχυρίζεσαι ότι πέρασες από τη μέγγενη της εσωστρέφειας και δεν σου ταιριάζει, όμως βίωσες τη δοκιμασία και απέκτησες μια ικμάδα πληρότητας. Άραγε θα γίνει αυτό μια δύναμη που θα σ’ εξυψώσει οδηγώντας τη ζωή σου στην προσωπική εξιλέωση; Άραγε αν αυτό γίνει, είναι αρκετό;

Rhinocervs (RH-01-02-07-11-12-13)