Archive for the Ιούλιος 2012 Category

2012-Blut Aus Nord-What Once Was…Liber II

Posted in Ιούλιος 2012 on Οκτώβριος 18, 2012 by Plunderer

Η πορεία των Blut Aus Nord στα 90’s όσο και τα 00’s ήταν από αξιόλογη ως κι ενδιαφέρουσα. Στα 10’s τους έπιασε μια γρίπη, ένας ιός άκρατης δημιουργικότητας, ένας υπερβολικός οίστρος με ίχνος μεγαλομανίας. Δε μπορούμε βέβαια να πούμε πως έγιναν δα και οι μαϊντανοί του Black Metal, αλλά σίγουρα μετατρέπουν την φιλοσοφία τους προσπαθώντας ή προσδοκώντας μια περεταίρω καταξίωση. Όλο αυτό δεν είναι μομφή για το Black Metal που παίζουν αλλά για την άνευ λόγου ποσότητα στην οποία το δημιουργούν. Ειλικρινά πιστεύω πως θα τους κάνει καλό να το βουλώσουν καμιά πενταετία μπας και μας λείψουν. Είναι μάλιστα πολύ πιθανό μέσα στην σιωπή ν’ ανανεωθούν μετατρέποντας το σταθερό μοτίβο τους σε κάτι νέο και όμορφο, όπως έκαναν μετά από κάθε παύση τους στο παρελθόν. Ολοκληρώνοντας τον μικρό αυτό πρόλογο θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι μ’ ενοχλεί περισσότερο η αλλαγή της νοοτροπίας που επιδεικνύουν, παρά η μουσική επαναληψιμότητα που απλά με κουράζει σε σημείο να γράφω το παρόν κείμενο σταδιακά από το καλοκαίρι.

Το ζήτημα των Liber κυκλοφοριών δεν το πέτυχα καθόλου στο προπέρσινο κείμενο για το Liber I, βλέπετε πίστευα ή μάλλον ήθελα να πιστεύω πως οι Γάλλοι σε αυτές τις εμβόλιμες προσπάθειες ήθελαν να το πάνε κάπου αλλού συγκριτικά με την τριλογία που έτρεχαν παράλληλα. Τελικά, με βάση το φετινό Liber II, δείχνουν πως ήθελαν να το πάνε απλά εκεί που πάει από μόνο του. Έτσι λοιπόν και φέτος, για μια ακόμα φορά, μας μεταφέρουν στην λεωφόρο των στραβών riff, όταν η παραξενιά γίνεται θετικό γνώρισμα ενώ γύρω της βασιλεύει μια λαοπλάνα ατμόσφαιρα που μοιάζει με πάχνη. Τα δυο κομμάτια με την ίδια διάρκεια (γραφικό) έχουν ως μοναδικό στόχο να σφυρηλατήσουν το δρόμο που βαδίζουν σα μπάντα στα 10’s. Εδώ το ρυθμικό μέρος είναι ένα άβολο επίπεδο στρώμα αποτελώντας μια βάση στην οποία θα γεννηθούν τεταμένα riff που κωλυσιεργούν διαρκώς και φέγγουν πότε αχνά και πότε εκθαμβωτικά προκαλώντας νευρικότητα στον ακροατή. Η τεχνοτροπία του Vidsval δεν αλλάζει δράμι, είναι λες κι έχει κολλήσει ο εγκέφαλός του να γράφει κιθαριστικά μέρη που μοιάζουν με μικρά tribal σχέδια πάνω στην ρυθμική πλατφόρμα και το τέλος του ενός να σηματοδοτεί τη γέννηση ενός άλλου, χωρίς ν’ αλλάζει διόλου η πολικότητα και η στάση του συνόλου. Τα φωνητικά αποτελούνται από παχιές αρθρώσεις που σκάνε μύτη χωρίς να υπακούν σε ρυθμούς, αλλαγές και καταστάσεις θρέφοντας το επιβλητικό της υπόθεσης, ενώ ολόγυρα γυναικείες ή παιδικές υπάρξεις (προφανώς samples) ουρλιάζουν ή αλαλάζουν διακριτικά.

Το Liber II είναι μια ευθυτενής διαδικασία που αρχικά πονοκεφαλιάζει τον ακροατή αλλά σταδιακά μπορεί και να τον κατακτήσει μετατρέποντάς τον ακόμα και σε δουλοπάροικο της νοοτροπίας του. Στ’ αυτιά μου μοιάζει με νευρόσπαστο που μουρμουρά διαρκώς προκαλώντας σοβαρή ενόχληση στο δικό μας νευρικό σύστημα. Παράλληλα υπνωτίζει κάνοντας στρεβλώσεις χώρου μέσω των riff μπροστά από μια πούδρα που λειτουργεί ως εχέγγυο ατμόσφαιρας. Οι ταχύτητες δεν είναι μεγάλες αλλά τα κομμάτια ανεβάζουν ρυθμό, ξανοίγοντας δρόμο προς το ασαφές (με θετικό πρόσημο), χωρίς να ξεχνά περιποιημένες σχάσεις νεφών που μπορεί να μετατρέψουν ένα γκρίζο απόγευμα σε φωτεινό, όπως περίπου γίνεται σαν το χρυσίζει ο ήλιος που δύει λίγο πριν έρθει το σούρουπο.

Οι Γάλλοι έχουν βρει την δική τους συνταγή και την εκτρέφουν σωστά. Εμείς την απολαμβάνουμε ακόμα, αλλά τους λέμε να τσεκάρουν λίγο το βάρος, μιας και στα μάτια μας αυτό που εκτρέφουν αρχίζει να μοιάζει με παχύσαρκο γουρούνι και οφείλει να χάσει κάνα κιλό αν θέλει να ζήσει.

Advertisements