Archive for the Μάρτιος 2010 Category

2010-Mandibula-Sacrificial Metal Of Death

Posted in Μάρτιος 2010 on 14 Σεπτεμβρίου, 2010 by Plunderer

Ο Πορτογάλος Mandibvla (man behind Mandibula) είναι μεγάλη μορφή τουλάχιστον. Για ν’ αποφύγω το αγαπημένο μου κράξιμο στην Ιβηρική χερσόνησο σας λέω καλύτερα τι κάνει μέσα στο απρόοπτα καλό του Demo. Το Sacrificial Metal Of Death αρχικά ενσωματώνει όλες τις επιρροές της επιτυχίας, δηλαδή πρώιμο blackdeath σε συνδυασμό με την αβυσσαλέα Hellhammer-ική αύρα μέσα στην ευχάριστη τσοπανοσύνη του ερμηνευτικά (O Carrasco). Με τα παραπάνω δομεί έναν βαρύ και ασήκωτο Doom «πυλώνα» για να μας περιγράψει πως νιώθει εκεί ψηλά. Το αργόσυρτο τέμπο δεν θα αλλάξει και πολύ καθ ‘όλη την διάρκεια και έτσι μια μακάβρια ιστορία ξεκινά και περνά αργά μπροστά από τα μάτια μας. Ξεχώρισα το Flagelação με την ψαλμωδία καθώς και τα δυο χορταστικά δεκάλεπτα plus (Arauto Da Dor και Coroa Negra Dos Infernos ). Σε μια τέτοια αρχή μπορείς να ευχηθείς καλό ντεμπούτο και πάντα στα Πορτογαλικά για να μην ξεχνάμε την κατά τα άλλα «τρύπια» μουσική του καταγωγή. Salve Ιrmão!

2010-Tribe Of Neptune-Γνῶσις

Posted in Μάρτιος 2010 on 13 Σεπτεμβρίου, 2010 by Plunderer

Άλλη μια ελληνική κυκλοφορία έπεσε στα χέρια μου, οι Tribe Of Neptune είναι από την Θεσσαλονίκη και έκαναν φέτος το πρώτο τους βήμα με το άλμπουμ Γνῶσις. Μια δουλειά προσεγμένη τόσο στιλιστικά όσο και μουσικά. Το εικαστικό μέρος έχει επιμεληθεί ο Kain White και στα πρώτα 100 κομμάτια θα υπάρχει ως δώρο μια κάρτα με το εξώφυλλο σε μεγαλύτερο μέγεθος. Τα ωραία συνεχίζονται και στο μουσικό μέρος των Tribe Of Neptune που διανθίζεται από λογής λογής καλούδια. Βλέπετε το Black Metal είναι γι’ αυτούς μέρος των σχηματισμών μοιάζοντας να μην είναι αυτοσκοπός αλλά το αποτέλεσμα της ατμοσφαιρικής τους διέγερσης. Παράλληλα εξελίσσουν μια Ambient πραγματικότητα η οποία σχηματίζει φιδογυριστά μονοπάτια κάνοντας τον ακροατή ένα υπέροχο ταξίδι. Η λογική των Wolves In The Throne Room είναι παρούσα, αλλά έχει μια εξωτική μορφή κι ένα διαφορετικό τύπου λέγειν. Αν μπορούσα να μιλήσω για βελτιώσεις θ’ αναφερόμουν αρχικά στην παραγωγή. Φαντάζομαι ακόμα πως το ρυθμικό μέρος θα είχε καλύτερο ηχητικό αποτέλεσμα με φυσικά παιγμένα τύμπανα. Στο κομμάτι της σύνθεσης τα έχουν πάει πολύ καλά, αλλά χωρίς να είμαι ειδικός στο θέμα, πιστεύω πως εκεί θα μπορούσε να γίνει το επόμενο βήμα τους. Συνθέτοντας με σκοπό μια ακόμα μεγαλύτερη συναισθηματική πίεση. Συμπερασματικά μιλάμε για μια προσπάθεια που βαδίζει στα χνάρια όλων όσων μας ενδιαφέρουν να παρακολουθούμε, θεωρώ πως οι θεσσαλονικείς με την δουλειά που έκαναν τιμούν κάθε ακροατή που θ’ αγοράσει το Γνῶσις. Εύχομαι και εις ανώτερα.

2010-Tyrants Blood-Crushing Onward Into Oblivion

Posted in Μάρτιος 2010 on 13 Σεπτεμβρίου, 2010 by Plunderer

Δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη των Tyrants Blood και το Crushing Onward Into Oblivion ήταν η πρώτη μου επαφή μαζί τους. Μιλάμε οι τύποι είναι διασταύρωση ραπτομηχανής και γεωργικού μηχανήματος και θα ζήσετε μαζί τους για λιγότερο απο μισή ώρα ένα ακατάπαυστο κοπάνημα μέχρι εξαντλήσεως. Το album γλιστρά σα την πέμπτη μπύρα στο λάρυγγα και οδηγεί τον ανυποψίαστο ακροατή σε καταστάσεις πώρωσης και εκτόνωσης. Μουσικά οι Καναδοί φτιάχνουν ένα ιδανικό κράμα απ’ όλο τι φάσμα του ακραίου metal. Σε κάθε τέτοια περίπτωση το Thrash-χουλιγκάνικο τμήμα προεξέχει και ξανοίγει δρόμους με ιλιγγιώδεις ταχύτητες ενώ τα υπόλοιπα μέρη ακολουθούν για να προσθέσουν την γαρνιτούρα επιπέδου. Στα φωνητικά τους μπορείτε να δείτε όλες τις εκφράσεις από thrash/black παροξυσμό μέχρι και Death δάνεια. Συμπερασματικά αν γουστάρετε αυτο τον τρόπο έκφρασης δεν θα βαρεθείτε, μιλάμε για καταστροφή!

2010-Xasthur-Portal Of Sorrow

Posted in Μάρτιος 2010 on 12 Σεπτεμβρίου, 2010 by Plunderer

Οι Xasthur είναι πλέον παρελθόν, ο συμπαθής Αμερικανός ανακοίνωσε μετά την κυκλοφορία του Portal Of Sorrow πως σταματά αυτό το ταξίδι. Ίσως υπάρχουν σχέδια για κάτι νέο και διαφορετικό αλλά αυτό είναι μια ιστορία που μάλλον θα την διηγηθούμε στο προσεχές μέλλον.

Το black metal έχει ταλαιπωρηθεί από υπερβολές, μέσα σε αυτές ήταν και οι Xasthur και οι λόγοι είναι αρκετοί, οι περισσότεροι όμως μουσικοί παρά εξωγενείς. Ακόμα όμως και μέσα στην υπερβολή νέα πράγματα δοκιμάζονται και ίσως μας προκύψει μέσα από αυτά ένας νέος δρόμος ή απλά μια οπτική/εικόνα της μουσικής που γουστάρουμε. Σ’ αυτήν την λογική ο Malefic δημιούργησε μέχρι σήμερα πάντα με γνώμονα την ατμόσφαιρα θέτοντας ακόμη και τις συνθέσεις αλλά και την εκτελεστική τους εφαρμογή σε δεύτερη μοίρα. Φέτος μας προσφέρει για τελευταία κυκλοφορία ένα album που θυμίζει πολύ λίγο το παρελθόν του αλλά έχει τον ίδιο γνώμονα, αυτοσκοπός του Portal Of Sorrow είναι η ατμόσφαιρα.  Ήρθε λοιπόν η ώρα να μιλήσουμε για «λίγο» black metal που παραμένει όμως μέρος ή τμήμα αυτής της μουσικής αφού ανήκει σ’ αυτήν σε βαθύτερο επίπεδο. Ένα επίπεδο επικού συναισθηματισμού με σκοτεινές γωνίες γεμάτες γοητευτικά μυστήρια έτσι όπως μονάχα το black metal κατάφερε να αποδώσει μέχρι σήμερα.

Ο Scott Conner δομεί μια κατάσταση απόλυτα συναισθηματική, δοτική και ταξιδιάρικη. Η αρμονία και η ορθότητα δεν είναι αναγκαία συστατικά, εδώ έχουμε να κάνουμε με άλλη οπτική γωνία όπου ο ήχος είναι κομψά κακός και τα όργανα λαμβάνουν έναν ρόλο που δεν υπακούει αναγκαστικά σε μετρονόμους. Οι κιθάρες είναι εκεί μελωδικές ή και λίγο κλαμένα επιθετικές στηρίζουν το σύνολο ενώ το ρυθμικό μέρος παίζει σα ν’ ακούγεται από το διπλανό προβάδικο. Η Marissa Nadler έχει τον ρόλο της αιθέριας ύπαρξης σ’ ένα album που περιέχει σχετικά λίγα φωνητικά, ο τρόπος της είναι γλυκός  και ζεσταίνει το album, λειτουργώντας ακόμα και σαν χαλί στο πίσω μέρος των κομματιών. Το black metal υπάρχει σε λίγα σημεία και είναι διακριτικό ή λειτουργεί με μια soundtrackική λογική ως υπόστρωμα, ειδικά τα black metal φωνητικά του Malefic εμφανίζονται και σε σημεία που δεν τα περιμένεις έχοντας έναν εν κρυπτό διακριτικό ρόλο.

Τέλος λοιπόν οι Xasthur, το ταξίδι του Malefic θα σταματήσει εδώ. Εμείς βέβαια θα τον περιμένουμε γιατί κάποτε στο μέλλον θα μας έρθει ένα νέο κάλεσμα κάτω από αυτό το όνομα. Συμπερασματικά θα παραμείνω με την αίσθηση ότι o Malefic έπραξε ορθά κυρίως γιατί συνθετικά δεν μπορούσε να λειτουργήσει εδώ και κάποια χρόνια, υπήρχε μια κόπωση και δύσκολα θα μπορούσε να επιστρέψει στα καλά album, ειδικά στην ποσότητα που ο ίδιος δημιουργούσε. Από εκεί και πέρα το ότι εμένα προσωπικά μου άρεσε ακόμα και το κακό All Reflections Drained ήταν καθαρά θέμα ηχητικής λαγνείας.

Έχε γεια, Malefic.

2010-Enthroned-Pentagrammaton

Posted in Μάρτιος 2010 on 12 Σεπτεμβρίου, 2010 by Plunderer

Το Βελγικό Black Metal δεν έχει πολλά εντυπωσιακά να μας παρουσιάσει από την αρχή του είδους μέχρι και σήμερα. Έχει όμως συνεπείς εκπροσώπους οι οποίοι προσθέτουν ένα λιθαράκι κάθε φορά σκαλίζοντας τον δρόμο που άνοιξαν άλλοι. Αν υπάρχει λοιπόν μια τριάδα εκεί, οι Ancient Rites είναι οι παλαιοί και κλασικοί, οι Lugubrum οι αλλοπαρμένοι και ανάμεσα τους από πάντα εγκαταστημένοι οι Enthroned που είναι και πιο λαϊκοί. Η πορεία της μπάντας του απαγχονισμένου από το 1997 Dan “Cernunnos” Vandenplas πέρασε διάφορα στάδια μετριότητας αλλά άντεξε στο χρόνο. Ο υπεύθυνος για αυτή την κατάσταση ονομάζεται Nornagest ο οποίος μέσα στο 2010 υπέγραψε με την Regain Records. Η Σουηδική εταιρεία έχει μαζέψει στις τάξεις τις όλες τις support μπάντες των Marduk και των Gorgoroth προσπαθώντας να κάνει παιχνίδι [δείτε την δομή των προϊόντων (cd/lp) που πλασάρει, τα album και την ομοιότητα που έχουν μεταξύ τους). H μοίρα του μέτριου είναι μίζερη, ειδικά αν φτάσει μια μπάντα σε σημείο να εισάγει στο πακέτο που προσφέρει την κοινή συνισταμένη μια εταιρείας τότε τα πράγματα έχουν σίγουρα χειροτερέψει και συνθετικά. Το περιεχόμενο λοιπόν μυρίζει περισσότερο Σουηδία μιας και ο Nornagest παρουσιάζει ένα blast-ιλίκι μεν με επίπεδο δε. Σαν σύνολο δύσκολα θα το αντέξει ο προοδευτικός εαυτός  σας αλλά θα το απολαύσει ο άλλος ο μπυράκιας με τις «πρόκες», τύφλα να χουν οι Dark Funeral δηλαδή. Άντε να ‘ρθούν και αυτοί για live να μπεκρουλιάσω. Πάω στοίχημα ότι σε περίπτωση live θα σκάσουν και αυτοί με θυμιατά όπως οι Behexen το 2009, βάλτε το Magnvs Princeps Leopardi και θα δείτε τι θα πει μοδάτο sample.