Archive for the Σεπτέμβριος 2010 Category

2010-In Lingua Mortua-Salon Des Refusés

Posted in Σεπτέμβριος 2010 on 24 Οκτωβρίου, 2010 by Plunderer

Ο Trondr Nefas (Urgehal, Beastcraft, Angst Skvadron και μερικά ακόμα σε πιο χαλαρή φάση) με μια παρέα φίλων του Νορβηγών οι οποίοι είναι λιγότερο γνωστοί από αυτόν (φανταστείτε δηλαδή) δημιουργούν ένα project πριν αρκετά χρόνια αλλά ουσιαστικά το δραστηριοποιούν το 2007 με το Bellowing Sea Racked by Tempest. Φέτος έκαναν το επόμενο βήμα τους με αυτοπεποίθηση μεγαλόπνοο σχέδιο για να μπουν γερά στην αγορά. Στην παρακάτω λίστα θα βρείτε τα εμπορικά ή guest starιλίκια επικών διαστάσεων: Jørgen Munkeby (Shining) on sax and bass clarinet, Niklas Kvarforth (Shining) and Thebon (Keep of Kalessin) on vocals, Ketil Einarsen (Jaga Jazzist) on flute, plus tons of various guitarists; Jacob Holm-Lupo (White Willow), Thomas Myrvold (Beastcraft), Hallvard Wennersberg Hagen (Xploding Plastix, Kvist), Geir Marius Bergom Halleland (Thunderbolt) and many more.

Σε δεύτερο επίπεδο στο Salon Des Refusés θα συναντήσετε μια εκφραστική πολυπλοκότητα η οποία είναι αρκετά εύπεπτη σε δομή και δεν θα σας δυσκολέψει. Οι συνθέσεις δεν σπάνε τα εμπορικά κλισέ και αυτό λαμβάνει πλην σε πρωτοπορία αλλά συν για το κοινό που θέλει μάσημα της μπουκιάς πριν την φάει. Σε τρίτο πλάνο θα διακρίνετε έναν αξιοπρεπή πλουραλισμό ο οποίος δεν ντροπιάζει κανένα είδος μουσικής απ’ όσα αναμοχλεύει (πιστέψτε με εδώ μέσα έχει αρκετά πράγματα) και πάνω απ’ όλα δεν σακατεύει το black metal part, θα έλεγα μάλιστα ακόμα ότι εμπεριέχει περισσότερο από όσο περίμενα. Τέταρτον έδωσαν στις προσωπικότητες που ήρθαν για τα φωνητικά την δυνατότητα έκφρασης του εαυτού τους (λες και μπορούσαν να κάνουν αλλιώς). Νίκησε 30 πόντους διαφορά ο Kvarforth τον Thebon ο οποίος έχει γίνει σκατένια εμπορικός σχεδόν Shagrath-ικός, Eurovision Black Metal και γαμώ την Lena (φετινή αντιπαθητική νικήτρια). Πέμπτον και δυσκολότερο τα συναισθήματα, εδώ μπλέκει το γλυκό. Από την μια πλευρά κάτι συμβαίνει που μπορεί να σε ταξιδέψει, ας πούμε ότι υπάρχει ένα εντυπωσιακό διαστημόπλοιο αλλά από την άλλη αυτή η complex metal προσδοκία και ουχί progressive λειτουργεί σα να έκλεψε κάποιος την κηροζίνη του. Το μυαλό τους είναι δηλαδή στραμμένο στην δομή και την δύναμη και λιγότερο στο ταξίδεμα και την συναισθηματική εκπομπή.

Τέλος μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι κάθε προσπάθεια που θα γίνει είτε έχει είδη γίνει, στην οποία πρωταγωνιστής είναι ένας blackmeteller που πάντα ήξερε μουσική αλλά έπαιζε ξυλίκι και τεσπά μετά την μαυρομεταλλική του «καταξίωση» ήρθε η ώρα να μας παρουσιάσει τον prog εαυτό του και να παντρέψει το black metal με την jazz, καλό θα είναι να κρατάμε πολύ μικρό καλάθι… καλάθι χούφτας, γιατί εντάξει η υπερβολή έχει και τα όριά της.

2010-Dordeduh-Valea Omului

Posted in Σεπτέμβριος 2010 on 24 Οκτωβρίου, 2010 by Plunderer

Οι Ρουμάνοι Negurã Bunget χώρισαν πριν λίγο καιρό, από αυτή την αλλαγή προέκυψαν δυο μπάντες οι Dordeduh και οι νέοι Negurã Bunget με το παλαιό όνομα σαν κληρονομιά. Οι Negurã Bunget μουσικά κινούνται εδώ και πολλά χρόνια στον πολύπαθο δρόμο του ατμοσφαιρικού Black Metal ενσωματώνοντας σε αυτό πολλά Progressive και Folk στοιχεία τα οποία διανθίζουν το σύνολο μεν, αλλά του αλλάζουν την πολικότητά δε. Πρέπει ακόμα να συμπληρώσω ότι η μπάντα έχει καταφέρει ν’ αποκτήσει οπαδούς και στην χώρα μας, μάλιστα κάποιους ορκισμένους ακόλουθους γνωρίζω προσωπικά.

Οι Dordeduh είναι το σχήμα που δημιούργησαν τα δυο ιδρυτικά μέλη που δεν έμειναν στην παλαιά μπάντα (Hupogrammos & Sol Faur). Το Valea Omului είναι το πρώτο τους Ep και θα το χαρακτήριζα πολυσυλλεκτικό μουσικά με καλές συνθέσεις και φανερό σκοπό και στόχο. Συναισθηματικά κινούνται σε μια ταυτόσημη ακολουθία με το εξωτερικό περιβάλλον, είναι θα λέγαμε το soundtrack μιας περατζάδας σε μια δασώδη περιοχή με κρύο αλλά και τον ήλιο εκεί ψηλά να την φωτίζει.

Αν θέλουμε να δούμε την συνολική εικόνα θα έλεγα πως σε όσα προσπαθούν να κάνουν κεντρικό ρόλο παίζει η ατμόσφαιρα. Μια ατμόσφαιρα με παιχνιδιάρικα μυστηριακό ύφος και εσωστρεφή βάση, σε αυτό συνηγορούν τα πολλά low tempo περάσματα. Αυτά τα περάσματα δεν θα περάσουν όμως σε μυστηριακά μονοπάτια γιατί δεν θα χαθούν σε Ambient λάκκο για να γίνουν ακόμα πιο περίεργα και σκοτεινά, αντίθετα θα εξατομικευτούν σε μια τεχνική μανιέρα που θα τα διοικεί και θα τα παρουσιάζει πιο πομπώδη πιο εμφατικά μετατρέποντας τα σε κάτι διαφορετικό. Τα φωνητικά παλινδρομούν από τα καθαρά και φωτεινά σε πιο σκοτεινά black metal σα να ξεσπά μπόρα ή να λυσσομανά ο αέρας στην δασώδη εικόνα που περιγράψαμε . Μάλιστα επιδρούν στα όσα νιώθουμε σα να ‘ναι πηδάλιο συναισθημάτων.

Συμπερασματικά οι δυο Ρουμάνοι κάνουν ένα Ep για να μας προϊδεάσουν για το επερχόμενο album, το οποίο θα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον μιας και θα μας απαντήσει σε κάθε ερώτημα. Προσωπική μου γνώμη είναι πως έχει μεγαλύτερη ανάγκη ο χώρος του black metal μια πιο τεχνική folk δομή που θ’ αναπαραστήσει την εσωστρέφεια μιας παγανιστικής αντίληψης παρά prog metal riff που ναι μεν δίνουν μουσικό χαρακτήρα αλλά με την μετρήσιμη λογική τους χαλούν το υπόστρωμα μυστηρίου που θέλει να μεταδώσει η μπάντα, λογικά όμως θα δούμε το δεύτερο.